MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet
HÜKÜM : Sanıklar ...,... hakkında; beraat
Sanıklar, ... ve ... hakkında; mahkumiyet
7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesi uyarınca “tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır” hükmü ile 6099 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonucunda anılan maddeye eklenen “bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır” ek fıkra hükmüne aykırı olarak sanık ...’ün yokluğunda verilen kararın sanığın dosyadaki bilinen en son adresi olan 24.04.2015 tarihli sorgusunda beyan ettiği Mimar Hayrettin Mahallesi, ... Sokak, ... Apartmanı, No:11/4 Fatih-İstanbul adresine öncelikle Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre tebligat yapılması yerine doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre yapılan tebligat işleminin usulsüz olduğu anlaşılmakla; gerekçeli kararın Mahkeme tarafından usulüne uygun biçimde sanık ...’e tebliği ile verilmesi halinde temyiz dilekçesi eklenip, ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
ST
Full & Egal Universal Law Academy