MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Sanık ...’nin dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin Konya 6.Asliye Ceza Mahkemesinin 25.10.2017 tarih 2017/402 Esas ve 2017/803 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (kapatılan) 15.Ceza Dairesince verilen 04.12.2018 tarihli, 2018/516 Esas, ve 2018/8936 Karar sayılı düzeltilerek onama kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.06.2021 tarih – KD-2021/75866 dilekçesi ile sanık lehine itiraz yasa yoluna başvurulması üzerine Dairemize gönderilen dava dosyası ve ekleri yeniden incelenerek gereği görüşüldü:
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,
Yargıtay (kapatılan) 15.Ceza Dairesince verilen 04.12.2018 tarihli, 2018/516 Esas, 2018/8936 Karar sayılı kararının sanık ... yönünden KALDIRILMASINA,
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre Cumhuriyet savcısının ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih, 2007/10-108 Esas ve 2007/152 Karar sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının alt sınırın üzerinde “180 gün” olarak tayin edilmesi ile tekerrüre esas alınan Konya 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 06.11.2008 tarih, 2008/106 Esas ve 2008/1838 Karar sayılı kararında sanık hakkında kurulan hükmün gün adlî para cezasından çevrilen 500,00 Türk lirası adlî para cezası olması ve ilâmın karar tarihi itibarıyla kesin nitelikte olup tekkerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "180 gün" ve “3.600 TL” terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün" ve “100 TL” ibarelerinin eklenmesi, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy