(818 S. K. m. 101, 104, 107)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı Ankara As. 3. Ticaret Mahkemesince verilen 17.4.1974 tarih ve 144/117 sayılı hükmün temyizen tetkiki taraflar avukatlarınca istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 25.2.1975 gününde davacı avukatı Nurettin Duru ile davalı avukatı tebligata rağmen gelmediğinden temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek kararın bağlanması duruşmadan sonraya bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü :
Karar: Davacı vekili, müvekkiline ait muhtelif cins malzemeyi sözleşmeye ekli listedeki sağlık kuruluşlarına nakletmeyi tahhüt eden davalının malı tesellüm etmesine rağmen mehil vecibesini yerine getirmediğinden müvekkilinin zararı (302.009.93) liranın kararlaştırılan teslim tarihinden % 10 faizile davalıdan tahsiline karar verilmesini iddia ve talep etmiştir.
Davalı vekili sözleşme eki listenin (1.2.3.4.6.8.10.11.12.) nci sıralarında kayıtlı malzemenin akibetinin meçhul olduğunu ve geri kalan malzemeyi yerlerine teslim ettiklerini ve nakil edilen malzemeden süt tozlarının düşük kaliteli olması itibariyle fiyatının bilirkişi marifetiyle tespitini istediklerini ve müvekkilinin mahkumiyeti halinde nakliye bedelinden doğmuş olan alacaklarının takas ve mahsubunun yapılması gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, dosya münderecatı, tarafların beyan ve bilirkişi raporlarındaki mütalaa ile davalı nakliyecinin tesellüm ettiği malzemeden bir kısmını teslim etmediği sabit görülerek davacı zararı (175.007,08) liranın faiz başlangıçı gösterilmediğinden dava tarihinden % 10 faiziyle davalıdan tahsiline ve fazla talebin reddine karar verilmiştir.
Hükmü taraflar temyiz etmiştir.
1 - Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre tarafların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2 - Ancak, davacı dava dilekçesinde eşyanın teslim edilmesi mütalaa kararlaştırılan tarihden itibaren faize hükmedilmesini istemiş ve mukavalenin eki özel şartnamesinin davacının dayandığı 71. maddesinde davalı taşıyıcının eşyanın tesellümünden itibaren en geç (20 gün) içinde teslim şart kılınmış ve bu suretle 20 günlük kesin bir vade tayin edilmiş ve bu itibarla Borçlar Kanununun 107/3. maddesi gereğince borcun muayyen bir mehil içinde ifa edilmesi lazım geldiğinde aynı kanunun 101. maddesi mucibince ihtara hacet bulunmamış olmasına göre eşyanın davalı tarafından tesellüm tarihlerinin gözönünde bulundurularak 20 gün gectikten sonra bulunacak tarihten itibaren faize hüküm edilmesi gerekirken faiz başlangıcının dava tarihi olarak kabulü doğru görülmemiştir.
3 - Türk Ticaret Kanununun 781 nci maddesinin son fıkrası gereğince taşınan eşyanın bir kısmı telef olmuş ise, taşıyıcı, kalan kısmının ücretini almak hakkını haizdir. Bu yönden mahkemece muktazi inceleme yapılmak davalı taşıyıcı teslim ettiği eşyanın taşıma ücretinden almadığı bir kısım mevcut ise mahsup iddiasının gözönünde tutulması icap eder.
Sonuç: Yukarıda birinci bentde yazılı nedenlerden dolayı tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine ve hükmün 2. bentde gösterilen nedenle davacı ve 3. bentde belirtilen nedenden dolayıda davalı yararına BOZULMASINA, ve (1.000) lira vekillik ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine ve davalı vekili duruşmaya gelmediğinden davalı lehine vekillik ücreti tayinine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 27.2.1975 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy