(6762 S. K. m. 799)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı (İstanbul Birinci Sulh Hukuk Hakimliği)nce verilen 10.7.1979 gün ve 570/90 sayılı hükmün temyizen tetkiki davalı avukatı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin katılacakları tur için davalıya 4000 lira avans verdiğini ancak bu yolda gerekli işlemleri ikmalen başvurmasına rağmen yerlerinin satılması nedeniyle tura iştirak ettirilmedikleri gibi alınan avansın da iade edilmemesi üzerine davalı aleyhine icra takibi açtıklarını ve buna da itiraz edilmesi sonucu takibin durdurulmuş olduğunu öne sürerek işbu alacağın icra inkar tazminatı ve faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili duruşmadaki sözle savunmalarında, söz konusu paranın anılan tur için davacı tarafından müvekkili firmaya kapora olarak verilmiş bulunduğunu ancak gitmekten vazgeçip gelmemeleri sonucu ayrılan yerlerinin boş kaldığını ve bu nedenle verdikleri kaporanın yanmış olmakla iade edilmesinin gerekmediğini ileri sürmüştür.
Mahkemece, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davanın sübuta erdiği gerekçesiyle kabulü yolunda 4000 lira alacağı, 600 lira inkar tazminatı ve dava tarihinden itibaren % 5 faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Dosyada mevcut 24.10.1977 günlü makbuzda, davacıdan Londra Paris yolculuk bedeli olarak 4000 lira alındığı yazılı olduğuna göre taraflar arasında taşıma akdi tekevvün etmiş bulunmaktadır. TTK.nun 799. maddesi gereğince yolcu belli vakitte hareket yerinde hazır bulunmayacak olursa müteakip vasıtasıyla seyahat hakkına haizdir. Ancak yolcu seyahat etsin etmesin ücreti tamamen ödemek zorundadır. Bu durumda savunma gibi davacının belli saatte hareket yerinde hazır bulunup bulunmadığı ve ne nedenle yerinin boş kaldığı ve taşıyıcının bu yerin bedelinden yoksun kalıp kalmadığı araştırılarak sonucu dairesinde bir karar verilmesi gerekirken noksan incelemeye müsteniden tahsil kararı verilmiş olması isabetsizdir.
Sonuç: Yukarıda yazılı nedenle hükmün davalı yararına BOZULMASINA ve ödediği temyiz peşin harcının isteği halinde temyiz edene iadesine 3.10.1979 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy