(818 S. K. m. 525, 533)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı (İstanbul Birinci Asliye Ticaret Mahkemesi)nce verilen 2.6.1982 tarih ve 2928/1917 sayılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı avukatı tarafından istenmiş olmakla; dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, vekiledeni şirketten satınaldıkları malların bedeline karşılık, adi ortaklık kaşesi altına ayrı ayrı tek imzalarla müşteri bonolarını ciro eden davalılar aleyhine girişine takibe, ortaklık adına ciro edilen senette ciranta imzası bulunmayan davalının bu senede imza itirazında bulunduğunu bildirerek, her iki davalının itirazlarının iptaliyle (210.000) liranın inkar tazminatıyla tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalılar vekili, her senedin, ciranta imzası olan vekil edenince kabul eddildiğini, ciranta sıfatıyla senette imzası olmayan bir kişinin sorumluluğunun söz konusu edilemeyeceğini, 15.8,1981 vadeli (27.000) liralı senedi davalı Yahya diğer 5 bonoyu ise davalı Bahattin'in imzaladıklarını, bu nedenle tümünden birlikte sorumlu sayılamayacaklarını bildirerek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, tüzel kişiliği bulunmayan adi ortaklık paydaşı olan davalıların her birinin kendi imzaladıkları bonolardan imzaları oranında sorumlu oldukları, kendi imzaladıkları senetleri kabul ettiklerine göre itirazların da haklı bulundukları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm davacı şirket vekilince temyiz edilmiştir.
Dava konusu bonolardaki davalılara ait tüm cirolarda, paydaşı bulundukları ".. Mefruşat Yahya .. ve Ort." adlı adi ortaklığa ait kaşe basılmak suretiyle 15.8.1981 vadeli senetteki ciro davalı Yahya'ya, diğerlerinin ise davalı Bahattin tarafından imzalandığı anlaşılmaktadır. Ayrıca tüm ciroların temel borç ilişkisini oluşturduğu çekişmesiz olan, ticari alım satım nedeniyle davacı şirketçe düzenlenen faturalarda, sadece adi ortaklık adının yazıldığı görülmektedir.
İki ortalıklı olduğu anlaşılan adi ortaklıkta, davalı ortaklardan herhangi birisine şirket işlemlerini idare görevi verildiği öne sürülmüş ya da buna ilişkin herhangi bir kanıt sunulmuş değildir. O halde, BK.nun 525. maddesi uyarınca, şirket işlemlerinin idaresinin bütün ortaklara ait olduğunun ve her iki davalının da idareci ortak sıfatları bulunduğunun doğal olarak kabulü gerekir.
İmza sahiplerinin şirkete idareci olmadığı ve temsil yetkisi bulunmadığı öne sürülemeyeceğine göre, BK.nun 533. maddesinin 2. cümlesindeki şirket veya bütün şerikler namına üçüncü bir şahıs ile şeriklerden biri muameleye giriştiği halde diğer şerikler ancak temsil hakkındaki hükümlere tevfikan üçüncü şahsın alacaklı veya borçlusu olurlar hükmü uyarınca, şirket adına yapıldığı kuşkusuz olan ve ticari alım satıma dayalı temel borç ilişkisi nedeniyle, şirket kaşesi de basılmak suretiyle yapılan cirolar uyarınca tüm ortakların sorumlu olduklarını kabulü zorunludur. Şirket namına ortaklardan biri tarafından yapılan işlem, temsil hükümleri uyarınca diğerlerini alacaklı ya da borçlu kılacak niteliktedir.
Mahkemece, davalıların, adi ortaklık adına yapılan ciro işlemlerinden birlikte sorumlu olacakları gözetilerek buna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, davacı şirket vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı şirket yararına (BOZULMASINA), vekili geldiğinden (5000) lira duruşma vekillik ücretinin davalılardan alınarak davacı şirkete verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının isteği halinde temyiz edene iadesine 25.11.1982 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy