(6762 S. K. m. 669, 676) (1086 S. K. m. 74)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı Ankara Asliye 2. Ticaret Mahkemesince verilen 27.12.1982 tarih ve 1136-1220 sayılı hükmün temyizen tetkiki taraf avukatları tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili; davalının 1.600.000 lira değerindeki devlet tahvillerini kayıp ettiği iddiasıyla mahkemeden iptal kararı aldığını, oysa davalının bu tahvilleri kaybetmediğini ipotek karşılığı Hamza Sarıkaya'ya verdiğini, ondan da müvekkilinin almış olduğunu ileri sürerek önceki kararın geçersizliğini istemiş, ıslah yoluyla da devlet tahvillerinin müvekkiline ödenmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevabında; iddianın yersiz olduğunu, müvekkilinin ipotek karşılığında Hamza Sarıkaya'ya tahvilleri değil, nakit para verdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, evvelki davanın hasımsız açılarak karara bağlandığı, bihalare tahvillerin zayi olmadığının anlaşıldığı, ancak bu davada mülkiyet uyuşmazlığının giderilmesi talep edilmediğinden, mahkeme kararının geçersizliğiyle tahvillerin zayi olmadığının tespitine, talep olmadığından mülkiyet uyuşmazlığı konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
Karar davacı vekiliyle davalı vekilince temyiz edilmiştir.
1 - Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2 - Davalı sözkonusu tahvilleri zayi ettiğini ileri sürmüş olmasına karşı bu savunmasını kanıtlayamamış ve tahvillerin davacı elinde olduğu anlaşılmış bulunmasına ve bunların hamile yazılı olması nedeniyle zilyetliğin mülkiyete karine olarak kabulü lazım gelmesine göre tahvillerin mülkiyetinin davacıya aidiyetine karar vermek gerekirken yazılı olduğu şekilde bu hususta karar ittihazına mahal olmadığı şeklinde karar verilmesi doğru değildir.
3 - Ancak, davacı miktar bildirmek ve kuponlardan söz etmemek suretiyle bu davayı ikame etmiş olmasına göre, mahkemece taleple bağlı kalınarak hüküm kurulması gerekirken kuponlar hakkındaki kararın da iptaline müncer olacak şekilde karar verilmesi HUMK. nun 74. maddesine aykırı olduğundan, bu husus dahi bozma sebebi sayılmıştır.
Sonuç: Yukarıda 1 no.lu bentte yazılı nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, hükmün 2 no.lu bente yazılı nedenle davacı yararına ve 3 no.lu bente yazılı nedenle de davalı yararına BOZULMASINA, 25.4.1983 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy