(818 S. K. m. 101)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı (Gaziantep İkinci Asliye Hukuk Hakimliği)'nce verilen 29.12.1983 tarih ve 415-827 sayılı hükmün temyizen tetkiki davalı avukatı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla; dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalının müvekkili kurumdan sözleşme ile alıp kullanıldığı cereyan bedeli faiz ve cezasından dolayı bakiye (3.736.523) lira borçlu olduğu halde bunu ödemeye yanaşmadığını ileri sürerek bu alacağın ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesinde müvekkilince davacı Kurum'a (907.316) lira makbuzla ödeme yapıldığını, ancak fabrikaya Sıkıyönetimce el konulmasından sonra ödeme yapılamadığını tahakkuk ettirilen faizin de fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece toplanılan delillere, ibraz edilen belgelere ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın aynen kabulüne karar verilmiştir. Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bend dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2) Ancak, taraflar arasındaki elektrik satımı ile ilgili sözleşmenin 9. maddesinde davacı Kurum tarafından düzenlenen faturanın davalıya tebliğinden itibaren 30 gün içinde ödeme yapılması öngörülmüş ise de aynı maddenin (9.2.) numaralı bendinde bu süre içinde fatura bedeli ödenmediği takdirde gecikme sebebiyle elektrik alıcısının ilk 30 gün için 9 10 ve bunu kovalayan her 30 gün içinde ilave olarak % 2 gecikme zammı ödemesi kararlaştırılmış bulunmaktadır. Madde bu haliyle ve tümü nazara alınarak yorumlandığında elektrik alıcısı olan davalının 30 gün içinde asıl borcu ödemediği takdirde yukarıda belirtilen ek süreler içinde gecikme zammı adı altında kabul edilen bedeli ödeme koşuluyla ödemeyi gecikerek yapması davacı elektrik satıcı Türkiye Elektrik Kurumun'nca kabul edilmiş diğer bir ifadeyle, gecikme zammı ödeme koşulu ile ana alacağın tahsil vadesi uzatılmış bulunmaktadır. Yeni vade verilen hallerde ise, BK.nun 101. maddesi anlamında temerrütten bahsedilemez ve bunun sonucu olarak da bu süreler için temerrüt faizi talep edilemez. Nitekim, dava dosyası içindeki belgeler ve hesap cetvellerinden davalının ana borcu olan (1.560.900) liralık miktara sözleşmenin anılan maddesi uyarınca belirli sürelerde yapılan hesapların gereği (1.651.235) lira gecikme zammı tahakkuk ettirildiği görülmektedir. Davacı idare tarafından hesap katedilerek davadan önce davalı tarafa BK.nun 101/1. maddesi uyarınca bir ihtarname keşide edilmediğine göre, dava tarihinden öncesi için ve gecikme zammı tahakkuk ettirilmiş bulunan asıl alacak miktarı bakımından temerrüt faizi istenemeyeceğinden davadaki talep kalemlerinden olan dava tarihine kadar işlemiş temerrüt faizi olarak istenilen (974.387) liralık istemin reddine karar verilmesi gerekirken, aksine düşünceyle bu istemin de kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Ayrıca, kabul şekline göre de, işlemiş temerrüt faizine de dava tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmek suretiyle BK.nun 104/3. maddesine muhalefet edilmesi de yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda bir numaralı bentde gösterilen nedenlerle davalı vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine ancak, iki numaralı bentde gösterilen sebeplerle hükmün davalı yararına (BOZULMASINA), ödediği temyiz peşin harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 8.5.1984 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy