(743 S. K. m. 169)
Taraflar arasındaki davadan dolayı Kırşehir Asliye 1. Hukuk Hakimliğince verilen 17.7.1985 tarih ve 383 - 323 sayılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü :
Davacı vekili, müvekilinin davalı D'ye (1.000.000) liralık hazır bonosu verdiğini, onun da diğer davalı C.'ye ciro ettiğini ve icra takibine konulduğunu belirterek karşılıksız olan bononun iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, bononun hatır bonosu olmadığını, müvekkili C.'nin bononun hamili olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, dava konusu bononun, protokol uyarınca davacının eşi N.V.'nin, davalı D.'ye teslim etmeyi taahhüt ettiği aracın teslim edilmemesi hali için teminat olarak verildiği, araç teslim edilmediğinden bononun karşılıksız olmadığı, ancak arcın değerinden, davalı D.'nin, tahsil ettiği (900.000) liranın çıkarılması ile bakiye (404.080) lira yönünden bononun geçerli olduğu, bono hamili davalı C.'nin kötüniyetli bulunduğu ispatlanamadığı gerekçesiyle davalı C. hakkındaki davanın reddine, davacının davalı D.'ye bonodan dolayı (5956.920) lira borcu bulunmadığının tespitine, fazla istemin reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
MK'nun 169. maddesi hükmü gereğince koca menfaatine karısı tarafından 3. şahsa karşı yüklenilen borçların geçerli olabilmesi için sulh hakimi tarafından tasdik edilmesi gerekir. Sulh hakimi tarafından tasdik edilmeyen, karının kocası lehine borç altına girmesi işlemi geçerli olmaz. Geçersizlik herkese karşı ileri sürülebilen defilerden olmakla ve davacı karının kocası yararına borç altına girdiği 17.2.1982 tarihli (sözleşme senedidir) başlıklı belgeden anlaşılmakla, davacı kadının her iki davalıya karşı dava konusu senetten dolayı borçlu olmadığının tespitine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde aksine hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın bozulmasına, ödediği temyiz peşin harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 23.12.1985 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy