(818 S. K. m. 53) (1086 S. K. m. 292) (6762 S. K. m. 692, 693)
Dava: Taraflar arasında davadan dolayı Ankara Asliye 4. Ticaret Mahkemesince verilen 19.10.1987 tarih ve 668-670 sayılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı A.Ş.Y. adına bir iş nedeniyle banka teminat mektubu verdiğini, teminat mektubunun nakde çevrilmesi üzerine A.Ş.Y.'nin müvekkiline olan borcu nedeniyle (1.500.00) lira bedelli borçlusu davalı şirket olan 15.4.1984 vadeli senedi müvekkiline ciro ettiğini, bu senedin tahsili için yapılan takip sırasında davalı şirket yetkilisinin vade istemesi üzerine, belirtilen senedin iade edilerek yerine (500.000) lira bedelli toplam (1.500.000) liralık üç adet çek alındığını, çeklerin karşılıksız çıkması üzerine yapılan takibe itiraz edildiğini, şikayet üzerine açılan ceza davasında, davalı şirket yetkilisinin borcu kabullenerek ödeyeceğini bildirmesine rağmen borcun ödenmediğini iddia ederek, (1.500.000) lira asıl alacak ve (800.000) lira birikmiş faiz alacağı toplam (2.300.000) liranın davalılardan yasal faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar duruşmalara gelmişler, herhangi bir savunmada bulunmamışlardır.
Mahkemece, toplanan kanıtlara nazaran dava konusu senetlerin hamiline yazılı olup, tanzim yeri bulunmadığından kambiyo senedi vasfı taşımadığını, cironun söz konusu olmayacağı, alacağın da ispat edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dilekçesinde açıklandığı üzere davacının dava dışı A.Ş.Y. isimindeki kişiden mevcut alacağına karşılık adı geçen tarafından davalı şirketin borçlu olduğu bononun davacıya ciro edildiği, davacının yaptığı bonoya dayalı icra takibi içinde davalı şirketçe borç ödenemeyip yerine bahse konu üç adet çekin şirket adına davalı E.K. tarafından imzalanarak davacıya verildiği, çeklerin davacı tarafından başkalarına ciro edilmesi sonunda karşılıksız çıkması sebebiyle bedellerinin davacı tarafından ödenerek geri alındığı anlaşılmaktadır. Bahsi geçen üç adet belge tanzim yeri bulunmadığı için çek niteliğinde sayılamaz. Ancak yazılı delil başlangıcı niteliğinde kabul edilmeleri gerekir.
Davalı E.K. hakkında görülen ceza davasında adı geçen kişi çeklerin mecudiyetini, veriliş, sebebini ve borcu kabul ve ikrar etmiş bulunmaktadır. Bu sebeple yazılı delil başlangıcı olan belgelerin başka delille takviyesine gerek kalmamıştır. Ancak diğer davalı şirkete gelince; Ankara 8. İcra Memurluğunun 1984/5585 sayılı dosyasında mevcut Ankara 6. Noterliğinin 20.1.1984 tarih ve 1751 yevmiye numaralı vekaletnamesi arkasındaki müstenidat yazısından, Ç. İnş. Tic. ve San. A.Ş.'ni E.K.'nin münferit imza ile temsil ve ilzama yetkili bulunduğu belirtilmiş olup üç adet ve çek niteliğini kazanmamış olan belgede ise davalı şirket kaşesi altında E.K.'nin imzası bulunması sebebiyle E.K.'nin bu imza ve kabulünün şirketi de bağlayıp bağlamayacağı araştırılmak ve davalı şirket sicil dosyası da getirilip incelenmek ve çek benzeri belgelerin şirket adına imzalandığı anlaşıldığı takdirde şirketten tahsile karar verilmek aksi halde davalı E.K. şahsen sorumlu tutularak davanın E.K. yönünden kabulüne karar verilmek gerekirken, kararda yazılı gerekçeyle davanın kabulü doğru bulunmadığından hükmün davacı yararına bozulması icabetmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulüyle hükmün davacı yararına b o z u l m a s ı, ödediği temyiz peşin harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 6.2.1989 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy