(6762 S. K. m. 1301)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 28.6.1988 tarih ve 458-626 sayılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkiline kasko poliçesiyle sigortalı vasıtaya davalıya ait traktörün çarpması sonucu hasara ve zarara sebebiyet verdiğinin müvekkilinin sigortalısına bu olay nedeniyle 966.780 TL. ödediğini, olayda davalının % 75 oranında kusurlu olduğunu iddia ederek davalı kusuruna isabet eden 724.710 TL.'nın olay tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalıdan rücuan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, kusur ve zarar miktarına itiraz ederek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia ve savunmaya, bilirkişi raporlarına ve toplanan kanıtlara nazaran olayda davalı sürücüsünün % 37,5 oranında kusurlu bulunduğu, tüm hasar bedelinin 934.140 TL. olduğunun belirlendiği gerekçesiyle 2500 TL. muafiyet tenzili ve davalı kusur oranına göre 349.365 TL.nın olay tarihi olan 1.11.1985 tarihinden itibaren % 30 faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
1 - Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2 - Dava TTK. 1301 maddesi uyarınca açılmış bulunan sigortacının sigortalısına ödediği bedelin zarara sebebiyet veren 3. şahıstan halefiyet yoluyla rücuan tahsiline ilişkindir. TTK.nun 1301. maddesine göre sigortacı sigorta bedelini ödedikten sonra hukuken sigorta ettirenin yerine geçer ve dava hakkı tazmin ettiği bedel nisbetinde sigortacıya intikal eder. Bu madde metninden de açıkça anlaşıldığı üzere, sigortanın sigorta ettirene halef olabilmesi için öncelikle gerçekleşen riziko bedelini sigortalısına ödemesi gerekmektedir. Bu durumda halefiyet nedeniyle sigortanın 3. şahsa rucu edebilme tarihi, sigorta ettirene ödeme yaptığı tarihtir. Bu davada ise, davacı sigorta şirketi 1.11.1985 tarihinde meydana gelen trafik kazası nedeniyle sigortalısına 6.1.1986 tarihinde ödemede bulunmuştur.
Mahkemece temerrüt fazinin başlangıcı 1.11.1985 tarihi olarak kabul edilmiş olup, olay tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmesinin yasal bir dayanağı bulunmamaktadır. Temerrüt faizinin sigortacının sigorta ettirene ödeme tarihi olan 6.1.1986 tarihinden itibaren başlatılması gerekirken olay tarihinden başlatılması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiş ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamaya lüzum göstermediğinden HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması cihetine gidilmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 numaralı bendde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bendde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulüyle, kararın hüküm bölümünün 1. bend 1. satırındaki 1.11.1985 tarihinin hükümden çıkarılarak yerine 6.1.1986 tarihi yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine, HUMK. 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle düzeltilerek ONANMASINA, 3.500 lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz edenden alınmasına, 28.11.1989 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy