(2004 S. K. m. 67)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı Adana Asliye 1. Hukuk Mahkemesince verilen 26.12.1988 tarih ve 966-1028 sayılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 5.2.1991 günüde davacı avukatı Cem Kösemen gelip davalı avukatı tebligata rağmen gelmediğinden temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması duruşmadan sonraya bırakılmşıtı. Bu kerre dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili; davalı limited şirketin akit firma ve diğer davalı Mehmet Çalmışır'ın müteselsil kafil olarak imzaladıkları kredi sözleşmesinden doğan hesabın kat'edildiğini, ihtara rağmen davalıların ödemede bulunmadıklarını, bunun üzerine davalı Mehmet'in verdiği (150.000.000) TL'lık ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile icra takibine giriştiklerini, ancak davalıların takibe itiraz ettiklerini, itirazların yersiz olduğunu ileri sürerek davalıların itirazlarının iptali ile alacağın tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, krediye karşılık verilen teminat bonosunun da icra takibine konulduğunu, birden çok icra takibine girişilmesinin hakkın suistimali olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak davacı bankanın alacaklı bulunduğu, bir ödeme yapılmadığı gerekçesiyle davalıların icraya vaki itirazlarının iptaline, davalıların itirazlarında kötüniyetli oldukları anlaşılamadığından inkar tazminatına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
Karar, taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.
1 - Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve davanın icra takibine vaki itirazın iptali davası olmasına ve söz konusu icra takibinde mükerrer olmamak kaydı ile tahsil istenmiş bulunmasına göre davalıların tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2 - Davacının temyizine gelince; mahkeme, davalı tarafın itirazında kötüniyetli olduğu anlaşılamadığından bahisle davacı yararına inkar tazminatına hükmolunmasına yer olmadığına karar vermiştir. Oysa İİK.nun 67/2 maddesi uyarınca alacaklı yararına tazminata hükemdilmesinde borçlunun itirazında kötüniyetli olması gerekmez. İtirazında haksız çıkması yeterlidir. Dava sonucu davalı taraf haksız bulunduğundan ve borcu miktarı belirlenebilir ve binnetice likit nitelikte olduğundan dava dilekçesinde inkar tazminatı isteyen davacı yararına İİK.nun 67/2. maddesi uyarınca tazminata hükmedilmesi gerekirken bu istemin reddi doğru görülmemiş, hüküm davacı yararına bozulması gerektirmiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) nolu bentde yazılı nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentde açıklanan nedenle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, (100.000) lira duruşma vekalet ücretini davalılardan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 3.375.000 lira temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 5.2.1991 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy