(6762 S. K. m. 58)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı Adana Asliye 2. Hukuk Mahkemesince verilen 8.6.1989 tarih ve 55-553 sayılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 19.2.1991 gününde taraf vekilleri tebligata rağmen gelmediğinden tetkikatın evrak üzerinde yapılmasın karar verildikten temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra için gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili; taraflar arasında meşrubat satıcılığı hususunda yapılan anlaşma uyarınca davalının, münhasıran davacıya ait mamülleri satması gerekirken başka firmalara ait meşrubatları sattığını ileri sürerek (1.500.000) Tl cezai şart ve (300.000) TL meşrubat bedeli olmak üzere toplam (1.800.000) TL'nın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı, meşrubatların iade edildiklerini, cezai şartın sözleşmeye sonradan yazıldığını, fahiş olduğunu, davacının verdiği bir kısım malzemeyi geri aldığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davalının işyerinde davacıya ait olmayan meşrubatlar sattığı, bu hususun anlaşmaya aykırı olduğunu, davalının reklam panosunun söküldüğünü davacıya bildirmediği gerekçesiyle (1.500.000) TL cezai şartın dava tarihinden itibaren % 30 faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraf vekilleri gelmediğinden duruşma vekalet ücreti tayinine yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiya 11000 lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına 19.2.1991 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy