(6762 S. K. m. 373) (1086 S. K. m. 442)
Dava: Bülent E. vs. ile Kemal Rulman Otomotiv San Tic. A.Ş. arasında çıkan davadan dolayı İstanbul Asliye 5.Ticaret Mahkemesince verilen 8.7.1987 gün ve 212-575 sayılı hükmü onayan dairenin 6.4.1988 gün ve 6886-2080 sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacılar vekili, davalı anonim şirket ortaklarından ve yönetim kurulu üyelerinden Onur A.'ın bir kısım hisselerini yönetim kurulu başkanı Kemal E.'a usulsüz olarak devrettiğini, 31.12.1985 günlü bilançonun geçerli bulunmadığını ve azınlık haklarının tehlikede bulunduğunu ileri sürerek, şirketin 17.4.1986 günlü genel kurulunda bu hususun görüşülmesinin engellendiğinden, genel kurul kararlarının tümünün iptalini, azınlık hakları tehlikede olması iddiasıyla şirketin fesih ve tasfiyesini talep etmiştir.
Davalı vekili cevabında, hisse devrinde bir usulsüzlük bulunmadığını, devir konusu payların 79 hisse olması nedeniyle genel kurulda alınan hiç bir karara etkisi bulunmadığını, bilançonun görüşülmesi sırasında davacının genel kurulun ertelenmesi talebi oylanıp reddedilmişse de, muhalefet şerhini tutanağa geçirtmediğini, azınlık haklarının tehlikede olması nedeniyle şirketin fesih ve tasfiyesi istenemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, TTK. nun azınlığa haklı sebeplerle şirketin feshini talep etmeğe hak vermediği gibi ana sözleşmede de böyle bir hüküm bulunmadığı, 17.4.1986 günlü genel kurulda alınan kararlara karşı da iptal davası açamayacağının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen hüküm, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairenin 6.4.1988 tarih ve 987/6886-2080 sayılı kararı ile hisse senedi geçersiz sayılsa dahi devralanın bu paylara ilişkin oyları kullanmasının vekaletsiz tasarruf olarak kabulü ve toplantıda hazır bulunan pay sahibinin ses çıkartmamak suretiyle icazet vermiş olduğunun benimsenmesi gerekmesini ve böylece karar nisabının oluşmuş bulunması gerekçesiyle onanmıştır.
Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin HUMK. nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK. nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınmadığı anlaşılan 7500 lira karar düzeltme harcı ve 3506 sayılı yasa ile değiştirilen HUMK. nun 442/3 madde hükmü uyarınca takdiren 20.000 lira para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 10.02.1989 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy