(6762 S. K. m. 557)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı, (İstanbul Dördüncü Asliye Ticaret Mahkemesi)nce verilen 16.11.1990 tarih ve 1057-1047 sayılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla; dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı; davadışı tasfiyesine karar verilen "İ.... Kredi Bankası'ndan 30.7.1983 vade tarihli ve her biri (100.000) TL. bedelli (16) adet hamiline mevduat sertifikalarından satın aldığını, sertifikaların vadelerinde tasfiyeye tabi tutulan bankaya ve bilahare davalıya müracat ettiğinde banka nezdindeki kayıtlarda sertifikaların karşılığının bulunmadığından bahisle kendisine ödeme yapılamıyacağının bildirildiğini, bu cevapların yersiz ve usulsüz olduğunu ileri sürerek (16) adet sertifika karşılığı (1.600.000) TL.nın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; husumetin öncelikle dava dışı bankanın iflas masasına yöneltilmesi gerektiğini, müvekkili fona ödeme yapılabilmesi için sertifikaların fona sigorta edilmiş olmasının zorunlu olduğunu, ayrıca bu sertifikaların anılan banka nezdindeki kayıtlara intikalinin şart olduğunu, esasen hamiline sertifikaların bedellerinin ödenmesinin kuruluş kanunlarına ve ilgili Bakanlar Kurulu kararına göre mümkün olmadığını, ödemenin sadece nama yazılı sertifikalar için ve tasarruf mevduatı hesapları için mümkün olabileceğini, ayrıca sertifikaların sıhhati konusunun da araştırılmması gerektiğini, yasal dayanaktan yoksun davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece; iddia ve savunma, mübrez belgeler, ilgili müflis banka aleyhine açılan dava dosyası ve bilirkişiler raporuna nazaran dava konusu sertifikaların sıhhatinin dava dışı banka yazısı ve bilirkişiler raporuyla sabit olduğu, davacının dava dışı banka aleyhine açtığı kayıt kabul davasının sürenin geçirilmesi nedeniyle redle neticelenmesi karşısında davacının banka aleyhine açacağı davanın neticesinin beklenmmesinin davacı aleyhine sonuç doğuracağı, davalı aleyhine neticelenen bu dava sonucunda alınacak karara istinaden davalının ilgili banka iflas masasına alacağını iflas kapanıncaya kadar rucuan kaydettirebileceği, sertifikaların müflis banka kayıtlarına geçirilip geçirilmediğini zorunlu kılan bir yasa hükmü bulunmadığı, iflas etmesiyle aciz haline düştüğü sabit olan banka borcunun (3.000.000) TL.lik bölümünü davalının ödemesinin yasa hükmü olduğu, istenen meblağın bu limitin altında olduğu gerekçeleriyle (1.600.000) TL.nın dava tarihinden itibaren %30faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Bakanlar Kurulunun 9.10.1986 tarih ve 86/11084 sayılı kararıyla mevduat toplamaya yetkili olan bankaların yurt içi şubelerinde gerçek kişiler tarafından açılmış olan tasarruf mevduatının (nama yazılı Türk Lirası mevduat sertifikaları dahil) ana paralarının tasarruf mevduatı sigortasına tabi olduğu belirtilmiştir. Davamıza konu olan mevduat sertifikaları ise hamiline yazılı nitelikte bulunduğundan sigorta fonu kapsamı dışında bulunmakla davanın bu sebeple reddi gerekirken kabul edilmesi doğru olmamıştır.
Sonuç: Yukarda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 22.6.1992 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy