(1086 S. K. m. 432) (6762 S. K. m. 1299)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul Asliye 7. Ticaret Mahkemesince verilen 10.2.1992 tarih ve 3783-B ile sayılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Borçlu vekili dilekçe ile ihtiyati haciz kararına itiraz etmiş, mahkemece itirazın reddine karar verilmiş verilen bu kararın borçlu vekili temyiz etmiş mahkemece ihtiyati haciz kararı ile bu karara vaki itirazların reddine dair kararların temyizi kabil olmadığından borçlu vekilinin temyiz talebinin HUMK.nun 432/4 maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.
Kararı borçlu vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre borçlu vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı borçlu vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 11.800 lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz edenden alınmasına, 20.04.1992 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy