(818 S. K. m. 386)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı, İstanbul Asliye 2. Ticaret Mahkemesince verilen 6.2.1993 tarih ve 1438-109 sayılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalının yurtdışında gerçekleştirdiği ihracat işlemine davacı bankanın aracılık ettiğini, ithalatçının havale emriyle, davacı bankaya, davalı lehine gelen (2.968.75) USD karşılığı Türk parasının 6.7.1988 ve 14.7.1988 tarihlerinde davalıya iki kere ödendiğini, yanlışlığın bilahare fark edildiğini, mükerrer ödenen (2.968.75) ABD. doları karşılığı (4.207.906) TL'nin reeskont faizi ile birlikte iadesi için çekilen ihtarnamenin de sonuç vermediğini ileri sürerek, bu meblağın faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili cevabında, davalının peşin döviz karşılığında yaptığı (5.937.50) dolarlık ihracata aracılık eden davacı bankanın ihracat bedelinin yarısını 6.7.1988 tarihinde, diğer yarısını da 14.7.1988 tarihinde davalıya ödediğini, davalının da gümrük çıkış beyannamesiyle ihracatı gerçekleştirdiğini, davacının muhabir bankadan noksan bedel tahsil etmesi halinde, muhabir bankadan talepte bulunması gerektiğini beyanla davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, bilirkişi raporu ve toplanan delillere dayanılarak, ithalatçının göndermediği (2.968.75) ABD. dolarının, davacı tarafından davalıya zuhulen ödendiği sabit olup, bilirkişi raporunda bu meblağın davacıya iade edilmesi gerektiği belirtilmiş ise de, davacı ile davalı arasındaki ilişkinin vekalet akdi hükümlerine tabi olduğu, fazla ödenen paranın davacıya iadesi halinde, davalı müvekkilin, davacı vekilin kusurlu hareketiyle kendisine yanlış bilgi vermesi nedeniyle ihraç ettiği malın bedelinin yarısı olan (2.968.75) ABD dolarını tahsil etmeden ihracatı gerçekleştirmekten dolayı bu meblağın tazminini (BK. nun) hükümlerine göre davacıdan talep edebileceği cihetle, davacının davalıdan tazminat istemesi yerinde görülmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 7.000 lira temyiz ilam harcının temyiz denden alınmasına, 10.05.1993 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy