(6762 S. K. m. 513)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı, (Mihallıçcık Asliye Hukuk (Tic.) Mahkemesi)nce verilen 18.6.1991 tarih ve 82-69 sayılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş olmakla; dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacılar vekili; davalı limited şirketin ortağı olan müvekkillerinin murisin ölümü ile hisselerinin müvekkillerine intikal ettiğini, şirketin süresi 11.3.1989 tarihinde dolduğu ve bu hususta müvekkillerince feshi ihbarda bulunulduğu halde 19.2.1989 tarihli genel kurulda ekseriyetle alınan kararla sürenin bir yıl uzatıldığını, yine sürenin uzatılması kararı alınan 19.4.1990 tarihli genel kurulda yönetim kurulu başkanı (Y.M.)nin, TTK.nun 537. maddesine aykırı olarak 1/3'ü aşan nispette oy kullandığını ileri sürerek, 19.4.1990 tarihli genel kurul kararının iptali ile şirketin tasfiyesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, genel kurullarda alınan kararların yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak şirketin süresinin uzatılması ile ilgili olarak 1989 yılındaki karara karşı davacıların bir talebi olmadığı, 19.4.1990 tarihli genel kurulda da sürenin uzatılmasına karar verildiği, Yargıtay içtihatlarına göre sürenin uzatılabileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre limited şirket süresinin uzatılmasına dair kararın ana sözleşme değişikliği niteliğinde olmasına, bu işlemin ortakların kişisel sorumluluğunu artırıcı mahiyeti bulunmamasına, süre uzatım kararının TTK. nun 513. maddesi uyarınca 2/3 çoğunlukla alınmasının yeterli olmasına ve iptali istenen 19.4.1990 tarihli genel kurulda da bu çoğunluğun mevcut bulunmasına göre davacıların temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün (ONANMASINA), vekili gelmediğinden davalı şirket yararına duruşma vekalet ücreti tayinine yer olmadığına, bakiye 11.300. - lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19.1.1993 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy