(1163 S. K. m. 27)
Taraflar arasındaki davadan dolayı, (Çorum Birinci Asliye Hukuk Mahkemesince) verilen 29.9.1992 tarih ve 251-308 sayılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla; dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı, davalı kooperatif üyesi olarak parasal yükümlülüklerini yerine getirmesine rağmen 25.2.1990 tarihli genel kurul kararı ile üyelikten ihraç edildiğini ileri sürerek, ihraç kararının iptalini talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; iddia, savunma, dosyadaki yazılı kanıtlar ve bilirkişi raporuna nazaran davacıya ödemelerini yapması için usulüne uygun ihtarnameler gönderilmesine rağmen borçlarını ödemediği, ayrıca kooperatif yönetim kurulu başkanı olarak görevi kötüye kullanma suçundan Ağır Ceza Mahkemesinde yargılanarak hüküm giydiği, böylece ihraç kararının haklı nedenlere dayandığı ve Kooperatifler Yasasına ve ana sözleşmeye uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı temyiz etmiştir.
Davacı, 13.6.1989 tarihli Yönetim Kurulu Kararı ile akçalı yükümlülüklerini yerine getirmediğinden söz edilerek ortaklıktan ihraç edilmiş, 25.2.1990 günlü genel kurulda da aynı gerekçeyle bu karar onaylanmıştır.
1163 sayılı Kooperatifler Kanununun 27. ve kooperatifler ana sözleşmesinin 9. maddeleri hükmü uyarınca akçalı yükümlülüklerini yerine getirmeyen ortakların ihracına karar verilebilmesi için, yükümlülüklerini yerine getirmede iki ay gecikmeden sonra yükümlülüğün yerine getirilmesi hususunda yazılı tebligat yapılarak on günlük süre içinde ödenmesinin istenmesi, bu tebligata rağmen ödememe halinde bir ay süreli ve aynı borç miktarını gösterir ikinci bir ihtarname gönderilmesi, bu ihtarnamelerde müeyyidenin de belirtilmesi, bunlara rağmen ödemede direnilmesi gerekir.
Davacıya gönderilen ihtarnameler az önce açıklanan hususlara uygun olarak düzenlenmemiş olup, davacı hakkında verilen çıkarma kararı yasaya ve ana sözleşmeye aykırı bulunmakla davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, aksi düşünceyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına (BOZULMASINA), ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11.10.1993 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy