(6762 S. K. m. 1263)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı, (İzmir Dokuzuncu Asliye Hukuk Mahkemesi)nce verilen 14.9.1992 tarih ve 354-607 sayılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildi anlaşılmış olmakla; dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili; müvekkiline ait olan ve dava şirket nezdinde karma sigorta poliçesi ile sigortalı otomobilin 10.1.1990 tarihinde meydana gelen kazada hasara uğradığını ve müvekkilinin yaralandığını ileri sürerek, hasar tazminatı ve tedavi giderleri olarak 50.000.000 liranın olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili; müvekkiline sigortalı araç sürücüsü olan davacının kaza sırasında aşırı derecede alkollü olduğunu, böyle bir durumda meydana gelen hasarların poliçe genel şartları uyarınca teminat dışında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; iddia, savunma ve dosyada toplanan kanıtlara nazaran davacının trafik kazası sırasında alkollü olduğundan sigorta poliçesi umum şartlarına göre tazminat talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Davacı, davalı tarafından karma sigorta poliçesi ile sigortalanan aracında kaza sonucu meydana gelen hasar tazminatının davalıdan tahsilini istemiş, davalı ise kaza sırasında sigortalı araç sürücüsünün alkollü olduğunu ve bu nedenle hasarın sigorta poliçesi umum şartlarının 4/C maddesi gereğince teminat dışında kaldığını savunmuştur.
Sigorta poliçesi umum şartlarına göre; kaza ve hasarın, sürücünün alkolün etkisi altında bulunmasından ileri gelmiş olması halinde bu hasar teminat dışında kalır. Ancak, sürücünün sırf alkollü bulunması hali hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. O halde, mahkemece yapılacak iş; nöroloji uzmanı tabib ile trafik uzmanı kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyetine inceleme yaptırılarak, olayın meydana geliş şekli itibariyle kaza ve hasarın, sürücünün sadece alkolün etkisi altında bulunmasından meydana gelip gelmediğinin tespit ettirilip sonucuna göre bir karar vermek gerekirken, aksi düşünceyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına (BOZULMASINA), ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11.10.1993 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy