(6762 S. K. m. 68/son) (1086 S. K. m. 7, 27)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı, Burhaniye Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 5.11.1991 tarih ve 254-281 sayılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla; dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin işlerini yürüttüğünü büroda çıkan yangın sonucu Vergi Dairesi, Sosyal Sigortalar Kurumu ve Bağ-Kur ile ilgili tüm defterlerinin ve belgelerinin yandığını ileri sürerek, bu durumun tespitini talep etmiştir.
Davalı Hazine vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, Vergi Dairesi ile ilgili işlem idari nitelikte olduğundan davacı idare mahkemesinde dava açmakta muhtar olmak üzere Vergi Dairesine yönelik davanın görev yönünden reddine, davalı Hazine vekilinin Sosyal Sigortalar Kurumu ve Bağ-Kur'u temsil etme yetkisi bulunmadığından bu iki Kurum yönünden davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Davacının istemi, yangın nedeniyle zayi olan ticari defter ve belgeleri için TTK.nun 68/son maddesi uyarınca zayi belgesi verilmesine ilişkin olup, davaya bakmak adli yargının görevi dahilinde bulunduğundan mahkemenin, davaya idare mahkemesinde bakılması gerektiği yolundaki kararı doğru değildir. Yine, ihtilafsız kaza yolu ile incelenen bu davaların hasımsız olarak açılıp sonuçlandırılması gerektiğinden Hazine'nin hasım olarak gösterilmiş olması da yanlıştır. Diğer yandan davacı, dava dilekçesinde Sosyal Sigortalar Kurumu ve Bağ-Kur ile ilgili belgelerinin de yandığını ileri sürmüş, ancak zayi olduğunu belirttiği bu belgelerin hangi sebeple sözünü ettiği Kurumları ilgilendirdiğini açıklamamıştır.
Mahkemece; yangın sonucu zayi olduğu iddia edilen ticari defter ve belgelerin nelerden ibaret olduğu, hangi yılları kapsadığı, noterden tasdik edilip edilmedikleri, bu defter ve belgelerin belirttiği Kurumları hangi nedenle ilgilendirdiği davacıdan sorulmalı ve TTK.nun 68/son maddesi uyarınca inceleme ve değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmelidir. Aksi düşünce ile yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması doğru görülmediğinden bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 06.04.1993 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy