(6762 S. K. m. 1301, 767)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı (İzmir Üçüncü Asliye Ticaret Mahkemesi)nce verilen 3.12.1992 tarih ve 248-874 sayılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla; dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili şirkete sigortalı cam emtiasının İtalya'dan İstanbul'a davalı şirket tarafından taşınması sırasında 30 kolinin hasarlı olduğunun tespit edildiğini, hasarlı koli bedellerinin (3.145.898) TL.nin sigortalısına ödendiğini, 8.8.1991 tarihinden itibaren (3.145.898) TL.nın davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekil, olayın 1990 tarihinde meydana geldiğinden zamanaşımı itirazında bulunduklarını, olay İstanbul'da meydana geldiğinden yetki itirazında bulunduklarını, o sırada Magdeburger Şti. ile bağlantıları olduğundan davaya ihbarını, hasardan dolayı kusurlarının bulunmadığını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece; iddia, savunma, hasar tespit tutanağı, ekspertiz raporu, gümrük muayene tutanağı, sigorta poliçesi ve tüm dosya kapsamından olayın 7.12.1990 tarihinde meydana gelmiş olup, dava 31.3.1992 tarihinde açıldığından ve zamanaşımı süresi iki yıl olduğundan davanın süresinde açıldığının anlaşıldığı, davalının ikametgahı İzmir'de olduğundan davanın yetkili mahkemede açıldığı, cam emtiasının 30 kutunun kırık ve hasarlı olduğunun tespit edildiği, hasar bedelinin (3.145.898) TL. olduğuna dair ekspertiz raporuna itiraz edilmediğinden yeniden bilirkişi raporuna gerek görülmeyerek davanın kabulü ile (3.145.898) TL.nın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki belgelerden taşınmanın kara taşıması niteliğinde bulunduğu anlaşılmaktadır. TTK.nun 767. maddesi hükmünce bu nitelikteki taşımalar bir yıllık zamanaşımına tabi bulunmaktadır. 18.1.1972 gün ve 1970/25 esas ve 1972/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince sigortanın tabi olacağı zamanaşımı süresi, sigortalının tabi olduğu zamanaşımı süresi ile aynı olacağından, alacağın muaccel olduğu tarih ile dava tarihi arasında bir yıllık zamanaşımı süresi geçmiş olmakla davanın zamanaşımı yönünden reddi gerekirken, kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına (BOZULMASINA), ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 17.1.1994 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy