(6762 S. K. m. 1283, 1264)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı Kadirli Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 29.9.1992 tarih ve 90/539-674 sayılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili müvekkiline ait 35 dönüm, 23 dönüm ve 14 dönümlük üç parça taşınmaza karpuz ekilip davalı sigorta şirketince de doluya karşı sigortalandığını, sigorta süresi içerisinde yağan dolunun ürünleri % 100 hasarladığını, sigorta elemanlarınca beher dönüm için 5000 k2. ürün alınacağının kabul edilerek menfaat değerinin bir nevi takselendiğini, bu sebeple hakem - bilirkişiye gidilip tespit yaptırılmadığını, davalının hasar oranı düşük olan 14 dönümlük araziye ilişkin dönüme 4000 kg. ürün alınabileceğini kabul ettiklerini, bunun dahi davalının kötüniyetini gösterdiğini ileriye sürerek (60.000.000) lira sigorta tazminatının % 54 faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, 14 dönümlük arazideki hasarın muafiyet indirimi içinde kaldığından ödenemediğini, diğer iki taşınmazdaki zararın muafiyet indiriminden sonra (15.760.000) lira olarak tespit edilen zararın hemen ödenebileceğini, olayda takseli sigorta olmadığını, esasen zırai sigortalarda takseli sigorta yapılmasının mümkün olmadığını, tazminat bedelinde ihtilaf çıkması halinde poliçe genel şartlarına göre hakem - bilirkişiye başvurulması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia ve savunmaya, toplanan delillere, bilirkişi raporlarına göre, poliçenin TTK 1283. maddesi son fıkrasına göre düzenlendiği, aynı Yasanın emredici 1264. mad. göre delil sözleşmesi yapılamayacağı, davalının aynı çevrede bulunan üreticilerin ürünlerini dekardan 5000 kg. ürün alınır hesabı ile sigortalaması karşısında olayda dekara 1500 kg. ürün hesabı ile teklifte bulunmasının dürüstlük kurallarına aykırı olduğu, gerçek zararın üç kişilik bilirkişi kurulunca belirlenen zarar olduğu sonucuna varılarak, davanın kısmen kabulü ile (48.080.000) liranın dava tarihinden itibaren % 48 faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün onanmasına, aşağıda yazılı fazla alınan 1.080.000 lira harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 1.11.1993 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy