(6762 S. K. m. 341)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 10.5.1993 tarih ve 195-350 sayılı hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili tarafındanistenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacılar vekili, müvekkillerinin dava dışı Centrum Transport A.Ş.nin ortakları olduğunu, davalının davaya konu zararı doğuran işlemleri yaptığı tarihte anılan şirketin münferiden temsil ve ilzama yetkili yönetim kurulu üyesi olduğunu, şirketin ihtiyacı olan taşınmazı Milli Emlak Müdürlüğünden kiralanması vs. işlemin davalı tarafından dava dışı Tuna Çakıcı'ya verilmesine ve gerekli ödemelerin yapılmasına rağmen adı geçen kişinin kendisine verilen işleri yapmaması nedeniyle ortakların dolayısıyla zarar görmelerine yol açtığı, bu işlemlerde davalının sadakat ve özen borcunu yerine getirmediğini, ortaklık mal varlığını azalttığını ileri sürerek, T.T.K. 336/5 maddesi gereğince davalı eliyle dava dışı kişiye ödenen toplam 133.899.076 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte tahsilde tekerrür olmamak kaydı ile davalıdan tahsiline ve lehine dava açtığı Centrum A.Ş.ne verilmesine karar ittihazını talep etmiştir.
Davalı vekili cevabında, müvekkilinin bu anlaşmalarla hiç bir ilgisi olmadığını, anlaşmanın dava dışı A.Şirket tarafından yapıldığını, ödemelerin de talimat üzerine müvekkilince yapıldığını beyanla, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, dosyadaki yazılara, bilirkişi kurulu raporu ve toplanan delillere göre, yönetim kurulu üyeleri aleyhine sorumluluk davası açılabilmesi için T.T.K.nun 341. maddesinde davanın denetçiler tarafından açılması ve dava açılması için genel kuruldan izin alınması gerektiği, oysa davacılar tarafından açılan davada davanın dinlenebilirlik şartları yerine getirilmediğinden, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.
Dava, dava dışı A.Ş.nin ortakları tarafından yönetim kurulu üyesi olan davalı Erdal Çağlayan aleyhine açılmış bulunmaktadır. T.T.K.nun 341. maddesine göre şirket tarafından yönetim kurulu üyeleri aleyhine dava açılabilmesi için şirket genel kurulunun dava açılmasına karar vermesi ve davanın denetçiler tarafından açılması gerekir. İş bu dava, şirket tarafından değil, şirket ortakları tarafından açılmıştır. Şirket ortakları, yönetim kurulu üyesinin eylemi dolayısıyla zarar gördüklerini iddia etmişlerdir. Ortakların yönetim kurulu üyesi aleyhine açtıkları davada T.T.K.nun 341. maddesinin uygulanması düşünülemez.
Bu itibarla, T.T.K.nun 341. maddesi uygulanmaksızın koşullarının oluşması halinde ortakların yönetim kurulu üyesi aleyhine dava açabilmeleri mümkün görüldüğünden yerel mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 29.3.1994 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy