(2918 S. K. m. 85)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı, Kartal Üçüncü Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 24.9.1992 tarih ve 117-602 sayılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla; dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili şirkete mecburi mali sigortası ile sigortalı olan davalıya ait aracın ehliyetsiz sürücü tarafından kullanılmasıyla bir kişinin ölümüne sebep olduğunu, hak sahiplerine 25.000.000 TL. ödeyen davacının, davalı araç sahibinin sorumlu olması nedeniyle ödeme tarihinden itibaren (25.000.000) TL. nın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili; davacı şirketin poliçe kapsamında ödediği tazminat bedelini istemeyeceğini, ölenin de müterafik kusuru bulunduğundan bu yönden indirim yapılması gerektiğinden davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece; iddia, savunma, Asliye Ceza mahkemesi dosyası ve tüm dosya münderecatından sigorta poliçesinin 4. maddesinin (c) bendine göre olay ehliyetsiz sürücü tarafından meydana getirildiği takdirde davacının ödediği tazminatı rücuen zarara sebebiyet veren sigortalısından isteyebileceğinden, davacının ölenin mirasçılarına ödediği 25.000.000 TL. nın ödeme tarihinden itibaren kanuni faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Mecburi mali mesuliyet sigortası sebebiyle davacının diğer araçta bulunan Mithat'ın ölümü sebebiyle yaptığı ödeme sonucu, kendi sigortalısı M. Emin'in aracı ehliyetsiz kişiye kullandırması nedeniyle kendi sigortalısına rücu davası açmıştır. Olayda bilirkişi incelemesine göre sigortalının ehliyetsiz sürücüsü Abdurrahman 5/8 ve diğer araçta ölen Mithat ise 3/8 oranında kusurlu bulunmaktadırlar. Davacı şirketin Mithat mirasçılarına ödeme yaparken poliçedeki tazminat miktarını 3/8 kusur oranında tenzil ederek ödeme yapması gerekirken tazminat limitinin tamamını ödemiş olması, kendi sigortalısına ödediği miktarın tamamı için değil kusur oranlarına göre ödemesi gereken miktar için rücu imkanı verir. Mahkemece bu hususun dikkate alınmaması bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine 01.11.1993 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy