(1163 S. K. m. 59, 62)
Taraflar arasındaki davadan dolayı, (Edirne İkinci Asliye Hukuk Mahkemesince) verilen 22.6.1993 tarih ve 137-345 sayılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla; dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili; kooperatifin 4.2.1990 tarihli genel kurulunda ibra edilmeyen eski yönetim kurulu üyeleri olan davalıların, yönetimde bulundukları sırada usulsüz harcamalar yaptıklarını ve sahte belgelerle aslında yapılmayan harcamaları yapılmış gibi gösterdiklerini, böylece kooperatifi zarara uğrattıklarını ileri sürerek 6.000.000 lira maddi, 3.000.000 lira manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Mehmet vekili; müvekkilinin 22.6.1988 tarihinde yönetim kurulu üyeliğinden istifa ettiğini, iddiaların bu tarihten sonraki döneme ilişkin olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı (M.A.) vekili; bu davanın açılması için verilen yetki tarihinden itibaren bir aylık süre içinde açılmadığını, müvekkilinin görevi sırasında yapılan harcamalarda bir usulsüzlük bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı Mualla, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece; iddia, savunma, dosyadaki yazılı kanıtlara ve bilirkişi raporuna nazaran davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Davacı kooperatif yetkili organın davalılar aleyhine sorumluluk davası açmış bulunmaktadır. Davalıların sorumlu olabilmesi için, davacı kooperatifin zararının gerçekleşmesi gerekmektedir. Kooperatif genel kurulunun seçilen hesap tetkik komisyonu davacının zararını tespit etmiş ise de, davalılar bu rapora itiraz etmişlerdir. Her ne kadar mahkemece bir zararın tespiti için bir bilirkişi seçilmiş ise de; bu bilirkişinin yeterli bir rapor vermediği gözlenmiştir. Bu itibarla, mahkemece uzman üç kişilik bir bilirkişi kurulu oluşturulması ve davacının zararının açık ve seçik ve ayrıntılı olarak tespiti ile hasıl olacak sonuca göre karar vermek gerekirken yazılı biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiş ve hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün (BOZULMASINA), ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.4.1994 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy