(6762 S. K. m. 309, 334, 335)
Dava: Ö.M. Tic. San. A.Ş. ile M.Ö. arasındaki davadan dolayı İstanbul Asliye 7. Ticaret Mahkemesince verilen 13.4.1993 gün ve 306-388 sayılı hükmü bozan dairenin 12.5.1994 gün ve 4886-4137 sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili şirketin bir aile şirketi olup tekstil ürünleri toptan ve perakende satışı ile iştigal ettiğini, davalının bazı yakınları ile birlikte 30.5.1985-26.7.1989 döneminde şirketi tek başına temsil ve ilzama yetkili olarak yönetim kurulunda görev yaptığını davalı ile kardeşleri arasında itilaf çıktığını, davalının hem kardeşlerini hem de şirketi zarara uğratmak için dava dışı kişilere (220.000.000) lira hatır bonoları verip tahsil ettirdiğini, 1987 yılında aynı iş kolunda TTK. 334-335. md. aykırı olarak şirket kurduğunu, ancak bu konuda dava haklarını saklı tuttuklarını, davalının şirkete ait (525) balya gömleklik kumaşı kurduğu şirkete ve oğlu M.'e bedelsiz devrederek bir balya (5.000.000) hesabıyla (2.625.000) lira zarara uğrattığı, 26.7.1989 tarihli genel kurulda dava açılmasının kararlaştırıldığını ileri sürerek şimdilik (2.000.000.000) liranın reeskont faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davalı şirketin zararı varsa 22.12.1987 tarihli tespit bilirkişi raporu ile öğrenildiğinden TTK. 309. maddesindeki 2 senelik ve 335. md. bir senelik zamanaşımı sürelerinin geçtiğini, dava tarihinde yönetim kurulu üyesi olmayan müvekkiline dava açılamayacağını, genel kurulda tüm yönetim kurulu üyeleri hakkında dava açılmasının kararlaştırıldığı halde sadece müvekkili hakkında dava açılmasının yerinde olmadığını, iddiaların asılsız olduğunu, istemin fahiş olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Karar Dairemizce bozulmuştur.
Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere genel kurul kararında şirketi zarara uğratan yönetim kurulu üyeleri hakkında dava açılmasına yönelik irade ifade olunmuş bu davanın sadece davalı için açılacağına dair ayırım yapılmamış olmasına, yönetim kurulu üyelerinden bazılarının işlemleri ile şirketin zarara uğratılması halinde, bu işlemlere nezaret etme durumunda olan diğer yönetim kurulu üyelerinin de müteselsil sorumlu olmalarına göre, bu nedenle genel kurul kararının Dairemizce yorumlanma şeklinin isabetli olmasına göre davacı vekilinin karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK. nun 442. maddesi gereğince reddine, alınması gereken 121.600 lira karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan bu harcın ve 3506 sayılı yasa ile değiştirilen HUMK. nun 442/3. madde hükmü uyarınca takriben 200.000 lira cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 07.10.1994 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy