(2918 S. K. m. 94)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı, Beyoğlu Birinci Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 11.10.1994 tarih ve 678-563 sayılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla; dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkiline 2 U. U. S. poliçesi (trafik) ile sigortalı davalı aracının, dava dışı İbrahim aracında hasar oluşturması nedeniyle müvekkilinin bu şahsa (2.931.258) TL. 6.1.1993 tarihinde hasar ödemesi yaptığını, oysa bilahare davalının aracını 28.4.1992 tarihinde dava dışı Mehmet'e sattığının anlaşıldığını, Karayolları Trafik Kanunu ve poliçe genel şartları 9. maddesi uyarınca işleten değişikliğini müvekkiline bildirmeyen davalının bu miktarı müvekkiline iade etmesi gerektiğini bildirerek (2.931.258) TL.'nın tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, cevap vermemiştir.
Mahkemece; iddia, mübrez belgeler ve bilirkişi raporuna nazaran Poliçe Genel şartlarının 9. maddesinin, işletenin değişmesi halinde sigortacıya sözleşmeyi fesih yetkisi verdiği, ancak 4. maddenin işletenin değişmesi halinde davacıya rücu hakkını vermediği gerekçesiyle davanın reddine hükmedilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve 2918 sayılı KTK'nun 94. maddesinde mülkiyet değişikliği halinde sigorta sözleşmesinin kendiliğinden münfesih olacağına ilişkin bir hüküm taşımayıp, sigortacıya fesih hakkı tanınmış olmasına, sigortacı mülkiyet değişikliğinden zamanında haberdar edilmiş olsaydı sigorta sözleşmesinin feshetme konusunda haklı nedenleri bulunduğunu ileri sürüp, kanıtlanmadıkça; rizikonun gerçekleşmesinden sonra sadece fesih hakkının bulunduğundan bahisle primini peşinen tahsil etmiş olduğu zorunlu trafik sigortası sözleşmenin geçersiz kaldığı görüşüyle üçüncü kişiye ödeme yaptıktan sonra kendi sigortalısına rücu etmesi, gerek bu madde gerekse sigorta poliçesi genel şartlarının 9 ve 4. maddelerine uygun düşmediğinden davacı sigorta vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kararın onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, bakiye 64.500 lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01.03.1995 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy