(818 S. K. m. 43) (3095 S. K. m. 2)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı Kumru Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 17/11/1994 tarih ve 153-174 sayılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 06/06/1995 gününde davacı avukatı V. Soytekin ile davalı Ziraat Bankası avukatı Y. Karakoç ve Hazine Av. L. Savran gelip temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan tarafların avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması duruşmadan sonraya bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin davalı Bakanlığın Ordu İl Müdürlüğünün katkısı ile Kaynak Kullanımı Destekleme Fonundan faydalanarak besicilik tesisleri kurduğunu, davalı banka şubesinin ise müvekkilinin hayvan ve yem kredi talebini reddettiğini, Bakanlığın Banka Genel Müdürlüğü ile yaptığı protokolü işletmeyerek yatırımcının zararına neden olduğunu, işletme kredisi alınacağı ümidi ile yapılan yatırıma rağmen kredinin verilmediğini ileri sürerek müvekkilinin zararları karşılığı 60.407.210 TL maddi, 10.000.000 TL manevi tazminatın reeskont faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı banka vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalılar vekilinin temyizi üzerine dairemizce davalı bankanın kredi verme yükümlülüğü bulunmadığından davanın reddi gerektiği, gerekçesiyle bozulması üzerine bozma ilamına uyulmuş ve davanın reddine karar verilmiştir.
Hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 6.000.000 Lira duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınıp davalılara verilmesine, aşağıda yazılı fazla alınan 64.000 Lira harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06.06.1995 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy