(6762 S. K. m. 781, 766)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı Beyoğlu Asliye 1. Ticaret Mahkemesince verilen 5.10.1995 tarih ve 295-495 sayılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 11.6.1996 gününde davacı avukatı G. Yılmaz ile davalı avukatı Tevfik A. Gür gelip temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması duruşmadan sonraya bırakılmıştı. Bu kerre dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında akdedilen 2.12.1992 tarihli taşıma sözleşmesi uyarınca Adana'dan Konya'ya taşınmak üzere davalıya 450 kolide 5760 kg M...... sigarasının teslim edildiğini, ancak malın yerine ulaştırılmadığını, davalının malların yolda gasp edildiği şeklinde bildirimde bulunduğunu, ancak davalı taşıyıcının basiretli bir tacirden beklenen dikkat ve özeni göstermek zorunda olduğunu, TTK.nun taşımaya ilişkin hükümleri uyarınca malların kaybından ve bu yüzden uğranılan zarardan sorumlu bulunduğunu ileri sürerek ve davalının müvekkili nezdindeki toplam 200.588.385 TL teminatın mahsubu ile bakiye 1.532.211.615 TL tazminatın 17.2.1994 tarihinden itibaren reeskont oranında faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilince taşınması üstlenilen sigara yükünün kiralanan kamyona yüklenip yola çıkarıldığını, Pozantı yakınlarında malların gaspedildiğini, halen Pozantı C. Savcılığınca soruşturma yapıldığını, zarar taşıyıcının kendi kusurundan doğmayan bir sebepten ileri geldiğinden TTK. nun 781/2. maddesi gereğince müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre; taraflar arasındaki uyuşmazlığın, davalı taşıyıcının meydana gelen zarardan sorumlu olup olmayacağı noktasında toplandığı, TTK. nun 781/1 maddesine göre; taşıyıcının, eşyanın kendisine teslim edildiği tarihten gönderilene teslim olunduğu tarihe kadar geçen müddet içinde uğradığı ziya ve hasardan sorumlu bulunduğu, TTK. md. 781/2'ye göre ise taşıyıcının ziya ve hasarın kendi kusurundan doğmayan bir sebepten ileri geldiğini ispat etmek suretiyle sorumluluktan kurtulabileceği, araç sürücüsü 18.2.1994 tarihinde yükün gasp edildiğini resmi makamlara ihbar etmiş ise de, sürücü M. Arı'nın çelişkili beyanları karşısında malın tamamen kaybedilmesinin taşıyıcının kusurundan doğmayan bir sebepten meydana geldiğini kabul etmenin mümkün görülmediği, Genel İdare Şartnamesinin 7. maddesi ile taşıyıcının sorumluluğu artırılarak her türlü zarar ve hasardan sorumlu tutulduğu ve bu şartın TTK. nun 766. maddesine aykırı olmadığı, böylece oluşan zarardan davalı taşıyıcının sorumlu bulunduğu ve zarar miktarının bilirkişi raporu ile belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hüküm ONANMASINA, 55.160.000 lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubuyla temyiz edenden alınmasına, 6.000.000 lira ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 11.06.1996 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy