(1086 S.K. m. 43)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı Adana Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 6.12.1995 tarih ve 789-1010 sayılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkiline İmpexbank'ın Adana Şubesine 2.4.1994 tarihinde bir ay vade ile (150.000.000) lira tutarında mevduat yatırıldığını, ancak 23.4.1994 tarihli Bankalar Kurulu kararı ile adı geçen bankanın faaliyetlerinin durdurularak geçici yönetiminin Emlak Bankası'na devredildiğini, Bakanlar Kurulu'nun 2.2.1992 tarih ve 2707 sayılı kararı uyarınca anılan meblağ, mevduatın, mevduat sigortası kapsamında olduğunu, bankaya gönderilen ihtarın sonuç vermediğini ileri sürerek, (150.000.000) liranın mevcudat hesabı vadesinin dolduğu 22.5.1994 tarihinden itibaren en yüksek faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılardan İmpexbank'ın geçici yönetimini, üstlenen Emlak Bankası vekili, müvekkiline husumet düşmeyeceğini, kaldı ki, davaya konu alacağın, başka bir mudiye ait daha yüksek tutarlı hesaptan bölünmek suretiyle virman yolu ile açılmış yapay bir hesap olduğunu savunarak her davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı vekili müvekkili kuruluş merkezinin bulunduğu yer itibariyle Ankara Mahkemelerinin yetkili olduğunu savunarak davanın yetki yönünden reddini istemiştir.
Mahkemece, davalılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmadığı sonucuna varılarak davalılardan TCMB. Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu vekilinin yetki ilk itirazının kabulüne, diğer davalı hakkındaki davanın ise tefriki ile yeni bir esasa kaydı yapılarak yargılamaya devam olunmasına karar verilmiştir.
Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.
Davalı fon idaresinin sorumluluğu 3182 sayılı kanunun 65. ve ardından gelen maddelerinden, Emlak Bankası'nın sorumluluğu ise Bakanlar Kurulu Kararı, fon yönetmeliği ve sözleşme ilişkisinden kaynaklanmaktadır. Bu davalarda davalı önce sözleşme ilişkisi olan İmpexbank ve şimdi onu temsil eden Emlak Bankası'ndan alacağı olduğunu kanıtlamak ve sona da yasa uyarınca sorumlu olan Fon arasında dava sebebi aynı ve birbiri ile irtibat halindedir. Davalıların dava arkadaşlığı gerek delil ve gerekse dava ekonomisi yönünden zorunluluk halini almaktadır. HUMK'nun 9/1. ve II. cümle 1. uyarında bir davada birden fazla davalı mevcut ise, dava bunlardan birisinin ikametgahı mahkemesinde açılabilecektir. Diğer taraftan davacının, sırf diğer davalıya kendi mahkemesinden başka bir mahkemeye getirmek amacıyla dava açtığını gösteren objektif belirtiler veya başka deliller mevcut olmadığı gibi, böyle bir savunmaya dayalı Fon İdaresi vekili dahi dayanmamıştır. Bu kurallar ortada iken fon yönetmeliğinde Fon'un merkezi Ankara'dır kuralı başlı başına bir usul kuralı gibi dikkate alınarak bu davalı hakkında yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir. Bu durumda mahkemece, davalı Fon İdaresinin yetki itirazı red edilerek işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ve kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 12.2.1996 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy