(6762 S.K. m. 1461, 1299) (Motorlu Kara Taşıtları İhtiyari Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları m. 1)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı Ceyhan Asliye 1. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 7.2.1996 tarih ve 132-40 sayılı hükmün temyizen tetkiki davalı sigorta tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacılar vekili, davada müvekkillerinin murisi A.M'ye ait araca, davalı İ.B.'ye ait ve davalı A. Anonim Türk Sigorta şirketine sigortalı aracın, diğer davalı T.A.'nun yönetiminde iken kusurlu şekilde çarpmasıyla A.'nın vefat ettiğini ve aracın hasara uğradığını ileri sürerek, müvekkili G. için 107.000.000 lira maddi, 5.000.000 lira manevi; H. için 4.000.000 lira maddi, 2.000.000 lira manevi, F. için 6.000.000 lira maddi, 2.000.000 lira, S. için 15.000.000 lira maddi 2.000.000 lira manevi ve F. için 2.000.000 lira manevi olmak üzere, toplam 132.000.000 lira destekten yoksun kalma tazminatı ve 13.000.000 lira manevi tazminat ile araçta meydana gelen 45.000.000 lira hasar bedeli toplamı 190.000.000 liranın olay tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş, birleşen davada ise aynı gerekçelere dayalı olarak ve davalı aracı sigortalayan şirketin R.S. A.Ş. olduğu ileri sürerek 190.000.000 liranın poliçesindeki limitle sınırlı olarak olay tarihinden itibaren yasal faiziyle bu şirketten tahsilini talep etmiş, daha sonra davalılar İ. ve T. aleyhine açtıkları davadan vazgeçmiş, davalı A. Türk Sigorta A.Ş. hakkındaki davayı takipsiz bırakmış ve manevi tazminat istemlerine atiye terketmiştir.
Davalılar İ. ve T. vekili, müvekkillerinin kusuru olmadığını ve tazminat tutarlarının fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı A. Türk Sigorta Şirketi vekili poliçe numarasının bildirilmesi gerektiğini savunmuştur.
Birleşen dava davalısı R. Sigorta A.Ş. vekili, müvekkilinin birleşik sigorta poliçesinin ihtiyari mali sorumluluk bölümü dolayısıyla şahıs başına 10.000.0000 lira ile sınırlı olarak sorumluluğunun bulunduğunu ve davacı tarafından % 100 oranında kusurlu olması nedeniyle kendilerinden talepte bulunmayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan deliller ve yaptırılan bilirkişi incelemeleri sonucuna göre, davalı İ.'a ait otobüsün R. Sigorta Şirketi'ne birleşik poliçe ile sigortalı olduğu ve bu davalının limitleri dahilinde zararda sorumlu bulunduğu gerekçesiyle, davalı A. Anonim Türk Sigorta Şirketi hakkındaki davanın açılmamış sayılmasına, davalılar İ. ve T. haklarındaki davanın feragat nedeniyle reddine, manevi tazminat istemleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına, satış başına limit olan 10.000.000 lira ile hasar limiti olan 5.000.000 liranın 6.10.1992 olay tarihinden itibaren yasal faiziyle davalı R. Sigorta Şirketi'nden tahsiline, fazlaya ilişkin maddi tazminat istemlerinin reddine karar verilmiştir.
Kararı davalı R. Sigorta Şirketi vekili temyiz etmiştir.
1 - Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bentler dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2 - Dosya kapsamına göre davalılardan R. Sigorta A.Ş.'nin ihtiyarı mali sorumluluk sigortasını yapan sigortacı olduğu anlaşılmaktadır. Bu tür sigorta poliçesi genel şartlarının 1. maddesine göre sorumluluk sigortasının limitleri üzerinde kalan miktar bu sigorta kapsamında bulunmaktadır. Mahkemece bu husus dikkate alınmadan ve zorunlu trafik sigortası içinde kalan tazminatı da içine alacak şekilde ihtiyari sorumluluk sigortasına göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
3 - Öte yandan kabul şekline göre ise sigortacının temerrüde düşürüldüğü tarih araştırılmadan olay tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmolunması da doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentlerde yazılı nedenlerle hükmün davalı R. Sigorta A.Ş. yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 8.7.1996 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy