(3095 S. K. m. 2)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 12/3/1997 tarih ve 437-75 sayılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okunda gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: Davacı vekili, müvekkili banka tarafından muhtelif tarihli kredi sözleşmeleri ile iki yıldızlı otel yatırımı nedeniyle kredi kullandırıldığını, kredilerini teminatı olarak borçluya ait gayrimenkul üzerinde 3.318.051.000 TL tutarında ipotek tesis edildiğini, borçlunun ödeme yükümlülüğünü yerine getirmemesi nedeniyle 8/2/1994 tarihinde ihtarname keşide edilerek 7/2/1994 tarihi itibariyle 5.175.991.327 TL ye ulaşan banka alacağının davalıya bildirilerek, bu tarih itibariyle kredi hesabının kat edilerek tüm borcun muaccel kılındığını ödeme yapılmaması üzerine 3.318.051.000 TL üzerinden ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla, ipotek tutarını aşan banka alacağı 3.105.539.485 TL üzerinden genel haciz yoluyla takibe başlandığını, bu ikinci takibe yapılan itiraz üzerinde takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile % 40 inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiş, 08/03/1996 günü ıslah dilekçesiyle müvekkili bankanın işbu itirazın iptali davasını tazminat davasına dönüştürdüğünü belirterek, 11/05/1994 tarihi itibariyle 3.105.549.435 TL. nin işleyecek % 95 reeskont faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili davaya cevabında, davacının hesap kat tarihi olan 7.2.1994 tarihindeki alacağının 5.175.991.327 TL olup, ipoteğin paraya çevrilmesi takibinde talep olunan 3.318.051.000 TL nin düşümüyle bakiye alacağın 1.857.940.327 TL olduğu, takibe esasa ana alacağında bu tutar olduğunu, hesabı kat tarihinden takip tarihine kadar işleyecek faizin temerrüt faizi olup, anaparaya eklenemeyeceği asinin faize, faiz yürütülmesi anlamına geleceğini, 07.02.1994 tarihinden itibaren asıl alacağı % 95 faiz uygulanmasına itirazlarının bulunmadığını, davacının davasının bunun dışındaki fazla talepleri yönü ile reddine ve bu miktar haksız talep üzerinden % 40 tazminat hükmolunmasını talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi raporuna nazaran, davacı banka tarafından 7/2/1994 tarihinde hesabın kat edildiği ve bu tarih itibariyle alacağın bulunmadığı, davacı bankanın gayrimenkul Satış İcra Müdürlüğünde açtığı 1994/406 sayılı icra emrinde ipotekler tutarı 3.318.051.000 TL için % 95 temerrüt faizi talep ettiğinden, mükerrer temerrüt faizine meydan vermemek için asıl alacak olan 5.175.327.000 TL ye 11/05/1994 takip tarihine kadar % 70 akdi faiz, bakiye 1.857.940.327 TL ye de takip ve dava tarihi arası % 95 temerrüt faizi hesabı yapılarak, bankanın dava tarihi itibariyle 4.716.352.761 TL alacaklı olduğu, ıslah dilekçesiyle talebin 3.105.549.485 TL olduğu gerekçeleriyle bu tutarın dava tarihi olan 24/5/1995 tarihinden itibaren % 64 ve değişen oranlarda reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.
Karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Mahkemece, davacı vekilinin talebine uygun olarak 3.105.549.485 TL. nin dava tarihinden itibaren% 64 ve değişen oranlarda reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline hükmolunmuş ise de, dosyaya örnekleri mübrez muhtelif tarihli kredi sözleşmelerinde temerrüt faiz oranının bankaca tesbit edilen bulunmasına, bankaca da bu oranın % 95 olarak belirlenmesine ve davalı tarafça da faiz oranının kabul edilmiş olmasına göre, asıl alacak tutarı 1.857.940.327 TL. nin 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine ilişkin Kanun'un 2 nci maddesi uyarınca % 95, bakiye alacağın % 64 ve değişen oranlarda reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, taraflar arasında belirlenmiş faiz oranı haricinde tüm alacığın reeskont faiziyle birlikte tahsiline hükmolunması doğru olmamış ve hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23.02.1998 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy