(2004 S. K. m. 67)
Taraflar arasındaki davadan Mahkemesince verilen 18.7.1997 tarih ve temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu kerre ikmalen gelmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı davalının da malzemeleri dolayı Didim Asliye Hukuk 259-209 sayılı hükmün vekili; müvekkilinin inşaat malzemeleri sattığını, inşaat işleri ile uğraştığını, müvekkilinden inşaat aldığını, bedelini ödemediğini, müvekkilinin açık fatura düzenlediğini, davalı hakkında icra takibi yapıldığını, ancak takibin itiraza uğrayıp durduğunu bu nedenle itirazın iptaline, takibin devamına, asıl alacağın müvekkilinin tacir olması nedeniyle %85 reeskont faizi ile (fatura tarihinden) davalıdan tahsiline, %40 inkar tazminatına davalının mahkumiyetine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; müvekkilinin olacak bir alışveriş yapmadığını, davalıdan faturaya mesned faturanın icra takibi öncesinde müvekkiline icra takibi öncesi tebliğ edildiğini, tanık dinletilmesine muvafakat etmediklerini, fatura açık olduğundan alacak ispat gücü olmadığını, faizi ve faiz başlangıcının kabul etmediklerini, dava tarihinden yasal faiz istenebileceğini davanın reddini ve %40 tazminata davacının mahkumiyetini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulüne, itirazın borca ilişkin kısmının iptaline, reeskont faizi yönünden talebin kabulüne ve %64 üzerinden devamına, itiraz dilekçesinde faize de itiraz edilmiş olmakla davacının inkar tazminatı yönündeki talebinin reddine karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve davalı taraf açık faturaların kendilerine tebliğ edildiğini kabul etmiş ve fakat süresinde itiraz ettiğine dair bir belge ibraz edemediği gibi 12.2.1997 tarihli oturumda mevcut olduğunu bildirdiği ödemeye ilişkin belgeleri sunamaması karşısında davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi/ile hükmün onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 3.171.000 lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubuyla temyiz edenden alınmasına, 06.02.1998 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)