(5846 S. K m. 68, 70)
Dava ve Karar: Taraflar arasındaki davadan dolayı Ankara Asliye 5. Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 19.12.1996 tarih ve 587-670 sayılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, birleştirilen dava ile birlikte, müvekkilinin murisi Şefik Bursalı'ya ait Anıtkabir isimli tablonun izin alınmadan 1992 yılı takviminde kullanılarak mali ve manevi haklarının ihlal edildiğini ileri sürerek FSEK.nun 68/1 maddesine göre 60.000.000 TL maddi, aynı Yasanın 70/1 maddesi uyarınca 50 milyon lira manevi tazminatın olay tarihinden itibaren reeskont faizi ile davalıdan tahsiline ve kararın ilanını talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, dava konusu eserin alenileşmiş bir eser olduğunu, gizli tutma kaydı olmaksızın satılan kişiden müvekkilince 12.000.000 liraya satın alındığını, kar amacıyla yayımlanmayıp, kusurları da bulunmadığını savunarak talebin ve istenilen faiz oranının reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 20.3.1995 gün ve 1995/1009-2292 sayılı ilamı ile bozulmuştur.
Davacı vekilinin karar düzeltme istemi kısmen Dairemizin 29.6.1995 gün 1995/4458-5511 sayılı ilamı ile kabul edilmiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda alınan bilirkişi raporuna göre davalı bankanın telif hakkı davacıda olan (Anıtkabir) adlı tabloyu izinsiz olarak 1992 yılı tanıtım takvimine basmasının eser sahibinin mali ve manevi haklarının ihlali mahiyetinde olduğu gerekçesiyle birleştirilen dava ile birlikte toplam 45.000.000 TL maddi tazminat ile 10 milyon TL manevi tazminatın 1.1.1992 tarihinden itibaren %54,50 oranındaki reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 1.707.500 lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubuyla temyiz edenden alınmasına, 10.03.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy