(6762 S. K. m. 1299)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 21.11.1996 tarih ve 1296-1023 sayılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkiline ait olan ve dava nezdinde kasko sigortalı otomobilin 2.9.1994 tarihinde anahtar uydurulmak suretiyle çalındığını ve ertesi aracın hasarlı vaziyette bulunduğunu, davalının sigorta tazminatını ödemeye yanaşmadığını, hasar bedeli ve teminata dahil teyp ve hoparlör bedeli toplamı 32.649.339 lira zarar meydana geldiğini ileri sürerek bu meblağın 3.9.1994 tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili cevabında, hiç bir arabaya kendi orijinal anahtarı dışında anahtar uydurulamayacağını, nitekim aracın bulunmasından sonra polis tarafından düzenlenen tutanakta araca düz kontak yapılmadığı ve anahtarların araç üzerinde olduğunun belirtildiğini, sigorta genel şartlarının 5/e maddesine göre ele geçirilen asıl anahtarların kullanılması suretiyle yapılan hırsızlıkların teminat dışında olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, dosyadaki yazılı kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davacıya ait sigortalı aracın olay tarihinde çalındığı ve içinden teyp ve iki hoparlörün alındığı, ayrıca aracın hasarlı vaziyette bulunduğu, davacının toplam zararının 30.214.994 lira olduğu gerekçesiyle bu meblağ üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve dava konusu sigorta poliçesi 23.2.1994-1995 dönemi için düzenlenmiş olup, bu tarihte yeni kasko sigortası poliçesi genel şartlarında aracın kendi anahtarı ile çalınması halinde bu hırsızlığın teminat dışında kalan zararlar kapsamında alınmadığı anlaşılmış olmakla yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın ONANMASINA, 1.088.000 lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz edenden alınmasına, 20.03.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy