(2004 S. K. m. 97)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı Ankara 17. Asliye hukuk Mahkemesince verilen 28.11.1996 tarih ve 173-905 sayılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tararından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı M. LTD' e kiraladığı yerdeki büro mobilyalarının bu şirketin alacaklısı olan davalı tarafından yapılan icra takibinde haczedildiğini hacizden haberdar olması üzerine icra dosyasında istihkak bildiriminde bulunmasına rağmen davalı tarafından haciz fekkedilmeyip, istihkak davası sonunda eşyalarını alabildiğini ileri sürerek uğranılan kira ücreti kaybı, yediemin ücreti hammaliye ve nakliye ücreti toplamı 18.000.000 TL maddi, 5.000.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, ne haciz sırasında ne de malların dala sonra muhafaza altına alınması sırasında borçlu ya da 3. kişilerce malların davacıya ait olduğu yolunda bir beyanda bulunulmadığına, olayda müvekkilinin kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; iddia, savunma ve dosyadaki yazılı kanıtlara göre; malların haczi sırasında davacıya ait olduğuna ilişkin bir beyanın zapta geçmediği, böyle bir beyanda bulunulmadığı, malların götürülmesini önleyecek yasal bir durumun da bulunmadığı, yapılan işlemlerde usulsüzlük olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Davacı, davalı şirket tarafından, dava dışı M. Sim Şirketi aleyhinde yapılan haciz sırasında kendisine ait eşyanın haczedildiğini ileri sürerek istihkak iddiasında bulunmuş iddianın davalı tarafından reddi üzerine de Tetkik Mercii Hakimliğinin takibin devamına ilişkin kararı gereğince istihkak davası ikame etmiştir. Davacı Ank.9.İcra Hakimliğinde 94/532 esas sayısı ile görülen istihkak davasını kazanmış, karar Yargıtay 'ın onayından da geçerek kesinleşmiştir.
Davacı temyiz tetkikine sunulan bu davada haksız haciz sebebiyle mahcuz eşyalarını 4 ay kullanamamaktan ötürü maddi ve manevi zararını teşkil eden 23.000.000 TL 'nin davalıdan tahsilini talep etmiş; yerel mahkemece dava davalının kötü niyetli olmadığı gerekçesi ile reddedilmiştir. Borçlu hakkında yapılan bir icra takibi sırasında haksız yere malı haczedilen 3. kişinin bu yüzden doğan gerçek zararının ödetilmesini İİK. 97. maddesinde öngörülen ve sınırlı kalan hükmü dışında; ayrı bir dava ile istenebileceği, 2.5.1974 gün 5/7 sayılı YİBK ile kabul edilmiştir. İİK.97/15 te öngörülen ve tarafların kötü niyetine bağlanan %40 lık tazminat istihkak nedeni ile hüküm altına alınacak bir tazminat türüdür. Bu dava ise haksız yere eşya haczinden doğduğu iddia edilen zararın haczi yaptıran davalımdan tazminine ilişkindir. Buradaki sorumluluk kusura dayanmaz ve sorumluluk içinde kötü niyet aranmaz. Haczin haksızlığı ise istihkak davasının davacı yararına sonuçlanması ve bu kararın kesinleşmiş bulunması ile gerçekleşmiştir. Bu bakımdan davacının gerçek zararının araştırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davaca vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 10.04.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy