(5846 S. K. m. 22, 24, 68) (818 S. K. m. 49)
Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul 7.Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 1.11.1996 tarih ve 156-1158 sayılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilin üyesi bulunan Yıldırım G. ile Cengizhan M.nun bestecisi ve söz yazarı olduğu Kanun adlı müzik eserinin, davalı tarafından müvekkilden izin alınmaksızın müzik saadeti marifetiyle çoğaltarak piyasaya sürdüğünü, eylemin FSEK 14 20/2, 23 maddelerine aykırı olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 89.784.000 lira maddi ve 10.000.000 lira manevi olmak üzere toplam 99.784.000 lira tazminatın dava tarihinden itibaren banka iskonto faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili savunmasında, söz konusu eserin besteci ve söz yazarının telif ve mali haklarını TRT kurumuna devrettiklerini ve müvekkilce TRT kurumundan izin alınmak ve ücret ödenmek suretiyle eserin kasete alındığını istenen miktarın fahiş olduğunu, reeskont faizi ile manevi tazminat isteminin yersiz olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, FSEK 22 ve 24. maddesi uyarınca davacı meslek birliğinin eser sahibinin temsilcisi ve vekili olduğu gibi aynı zamanda mali hakları da devralmış hak sahibi olduğu, izin koşulundan TRT'nin istisna edilmiş olmasının sadece TRT kurumuna eseri kullanma hakkı sağladığı, banka bir tasarruf hakkı vermediği, bu nedenle TRT kurumunun eseri başkalarına bedel karşılığı temlik alma ve menfaat sağlamasının söz konusu olmadığı, davalının TRT'den izin almış ve ödeme yapmış olmasının Mesam'ın tazminat hakkını ortadan kaldırmadığı, telif ücretinin 57.856.000 lira olduğu, 5846 sayılı yasanın 68. maddesi uyarınca %50 fazlası ile birlikte 89.784.000 lira talep edilebilir miktar olduğu, BK.49 maddesi uyarınca 10.000.000 lira manevi tazminatın da yerinde bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne 99.784.000 lira tazminatın dava tarihinden itibaren değişen oranlı reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 3.593.000 lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz edenden alınmasına, 16.06.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy