(6762 S. K. m. 3) (3095 S. K. m. 2/3) (818 S. K. m. 41)
Taraflar arasındaki davadan dolayı İzmir 4.Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 30.5.1995 tarih ve 1006-432 sayılı hükmün temyizen tetkiki davacı ve davalı kooperatif vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkiline ait su şebekesinin 2 defa davalı kooperatif yüklenicisi olan diğer davalı tarafından zararlandırıldığını ileri sürerek toplam 40.457.159 liranın olay tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı Ali vekili savunmasında müvekkilin olayla bir ilgisinin olmadığı, belirtilen yerde hafriyat çalışması yapmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.
Davalı kooperatif vekili savunmasında, davalı Ali'nin müvekkil yüklenicisi olmadığını, müvekkil ile aynı adreste oturan İzkonut Kooperatifinin olay yerini de kapsar şekilde Altaş firması ile sözleşmesi olduğunu, müvekkile husumet yöneltilemeyeceğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davalı çalışanlarınca davacıya ait su borularına 13.917.951 liralık zarar verildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, bu miktarın 15.11.1992 tarihinden itibaren %30 yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı davacı ve davalı kooperatif vekili temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm davacı vekilinin ise diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Ancak, taraflar tacir olup, uyuşmazlık konusu alacakta ticari işletmelerini ilgilendirdiğine göre TTK 3 ve 3095 sayılı yasanın 2/3.maddesi uyarınca reeskont oranında ticari temerrüt faizine davacı uyarınca hükmedilmesi gerekir iken bu istemin kabul edilmemesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 503.000 lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz eden davalıdan alınmasına, 27.1.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy