(3095 S. K. m. 4)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul Asliye 8.Ticaret Mahkemesince verilen 17.10.1996 tarih ve 1508-928 sayılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı donatan Eurostar Ltd Şti arasında davalı broker aracılığı ile müvekkili şirketin borularının Sochi ve Tafenroy isimli gemilerle Karadeniz Ereğli limanından Rusya'nın Taganrog limanına taşınması için Carter sözleşmelerinin yapıldığını navlun bedelinin donatana ödenmek üzere davalı Brokere ödendiğini daha sonra donatandan alınan bilgiye göre navlun bedelinin fazla ödendiğini sochi gemisi için fazladan (11.084.75)dolar Taganraj gemisi içinde 12.764.90 dolar olmak üzere toplam (23.849.65)dolar fazla navlun ödendiğini ileri sürerek anılan meblağın dolara uygulanan en yüksek faizi ile birlikte ittıla tarihi olan 5.2.1995 tarihinde itibaren tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevabında, fazla tahsillerin navlunda ilgisi olmadığını, davacı adına müvekkili broker tarafından yapılan, boşaltma işlerine ait masraflara ilişkin olduğu, bu işlerin dayanağını carter sözleşmesinde öngörülen Free-out klozunun teşkil ettiğini sözleşmenin liman teamülüne tabi olduğu tahliyenin çabuk yapılması için bu paranın ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddiaya, savunmaya, toplanan delillere bilirkişi raporuna göre, davalının davacıdan talimat alınmadan hızlı tahliye için liman idaresine fazla ödemede bulunduğu dolayısıyla navlun ücretini fazla tahsil ettiği gerekçesiyle davanın kabulü ile (23.849.65)doların 3.7.1995 tarihinden itibaren %9 faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bent dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Ancak 3095 sayılı yasanın 4/A maddesine göre yabancı para borcunun faizinde devlet bankalarının o yabancı para ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranının uygulanacağı dikkate alınmadan özel bankaların uyguladığı faiz oranına göre temerrüt faizine hükmedilmesi doğru görülmemiştir. Bu durumda mahkemece dava tarihi itibariyle faiz oranının TC Merkez Bankasından sorularak hüküm kurulması gerektiğinden kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 27.2.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy