(818 S. K. m. 47, 49)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı Amasya Asliye 2. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 17.5.1996 tarih ve 84-96 sayılı hükmün temyizen tetkiki davalı Sigorta, Cuma, Orhan vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalı Aslan'ın sürücüsü davalı Dursun' un maliki olduğu kamyon ile davalı Hüseyin'in maliki ve Orhan'ın sürücüsü bulunduğu motosikletin çarpışması sonucu davacıların murisinin ağır yaralandığını ve daha sonra öldüğünü kazaya neden olan kamyonun davalı H. Sigorta'ya trafik poliçesi ile sigortalı olduğunu, müvekkilinin kusuru bulunmadığını ileri sürerek, 20.000.000 TL. tedavi masrafı, davalı Ali için 40.000.000 TL., Arife için 40.000.000 TL., Celal için 20.000.000 TL. manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı Orhan, kendisinin kusursuz olduğunu, davanın reddini savunmuştur.
Davalı H. Sigorta A.Ş. vekili, azami sorumluluklarının 80.000.000 TL. olduğunu savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya arasındaki yazılara göre; ceza dosyasındaki kusur oranının esas alındığı, yaptırılan bilirkişi incelemesinde baba Ali için 25.813.149 TL., anne Arife için 38.823.359 TL. toplam 14.636.508 TL. maddi tazminata davacıların hak kazandığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, davacı Anne için 25.813.149 TL., Anne için 25.813.149 TL., Anne Arife için 38.823.359 TL. toplam 64.636.508 TL. maddi tazminat ile davacı baba için 10.000.000 TL. anne için 10.000.000 TL. kardeş Celal için 10.000.000 TL. toplam 30.000.000 TL. manevi tazminatın sigorta limiti dahilinde 25.11.1993 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalılar Cuma, Orhan ve H. Sigorta vekilleri temyiz etmişlerdir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yargılama aşamasında hatır taşıması olduğu ileri sürülmediğinden, davalı Orhan yönünden kararın onanması gerekmiştir.
2- Davalı Cuma ise, davalı Orhan'ın yasal temsilcisi olup, olayda araç maliki ya da sürücü sıfatı bulunmadığından, bu kişi hakkında tazminata hükmedilemez. Ancak, fail sürücü asıl davalı Orhan aleyhine karar verilmek gerekirken, her ikisi hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
3- Davalı sigorta şirketinin temyizine gelince, Trafik Sigortası Poliçe Genel Şartları'nın 3/e maddesi uyarınca, manevi tazminata ilişkin talepler teminat dışı tutulmuştur. Davalı sigorta şirketinin sadece maddi tazminat yönünden poliçe limiti ile sorumlu tutulması gerekirken, manevi tazminat yönünden de, sorumlu tutulması isabetli değildir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte yazılı nedenlerle kararın ONANMASINA, 2 ve 3 nolu bentte yazılı nedenlerle, kararın davalılar yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3.158.700 lira temyiz ilam harcının temyiz eden davalı harcının temyiz eden davalı Orhan'dan alınmasına, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istekleri halinde temyiz eden davalı Orhan'dan alınmasına, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istekleri halinde temyiz eden davalılara ödenmesine, 03.02.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy