(6762 S. K. m. 56, 57/b, 58)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı Ankara 6. Asliye Ticaret. Mahkemesince verilen 25.12.1996 tarih ve 796-744 sayılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 7,11.1997 gününde davacı şirket temsilcisi Durdu E. ve avukatı Y.Selim S. ile davalı avukatı Sezgin T. gelip temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı şirket temsilcisi ve taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması duruşmadan sonraya bırakılmıştı.
Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, 15.11.1991 tarihli işbirliği protokolü uyarınca müvekkilin ürettiği veya DRZ/Hollanda firmasında ithal ettiği sebze tohumlarının Türkiye ve K.K.T.C.da pazarlanması işini alan davalı A. Tarım A.Ş. nin, protokol hükümlerine uymaması nedeniyle 18.11.1992 tarihinde haklı nedenlerle protokolün feshedildiğini, müvekkil ile dava dışı DRZ firması arasındaki lisans sözleşmesi ile söz konusu tohumların üretim ve pazarlara cismin müvekkile ait olmasına rağmen, davalı A. Tarım A.Ş. müvekkilin eski genel müdürü Selim E. ve A. Tarım A.Ş. nin genel müdürü Savaş T.'in müvekkilin iştigal konusu ile aynı işi yapan diğer davalı firmayı kurduklarını, bu firmanın lisans sözleşmesinin konusunu oluşturan tohumların üretim ve ithalini lisansör DRZ den yaptığını, amacın müvekkil ile A. Tarım A.Ş. arasındaki tek satıcılık sözleşmesinin haksız rekabete ilişkin hükümlerinden kurtulmak olduğunu, tüm bu faaliyetler ve sözleşmenin haklı nedenle feshi sonucu müvekkilin zararının 2.794.660 HLF. olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hak saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 110.000 HLF. nin 15.11.1992 tarihinden itibaren en yüksek ticari faizi ile tahsili, mümkün görülmezse 2.200.000.000 TL. nin en yüksek ticari ıskonto faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.
Davalılar vekilleri, yetkili mahkemenin Antalya Mahkemeleri olduğunu, sözleşmenin davacı tarafından haksız feshedildiğini buna ilişkin davanın derdest olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece toplanan kanıtlara göre; davacı ile A. Tarım A.Ş. arasındaki protokolün davacı tarafından haksız olarak feshedildiğinin Ankara Asliye 3. Ticaret Mahkemesinin kesinleşen 1993/467-95/519 sayılı dosyası ile sabit olduğu, davaca ile diğer davalı A. Tohum arasında da herhangi bir sözleşme ilişkisi bulunmadığı, bu davalının ithal edip sattığı ürünlerinde taklit olduğu yolunda bir iddia olmadığı bu nedenle haksız rekabetten söz edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve davalı A. Tohum A.Ş. ile davacı arasında herhangi bir sözleşme ilişkisi bulunmamasına göre, bu davalı hakkındaki tüm, diğer davalı hakkındaki sair davacı vekili temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Ancak, taraflar arasında münfesih sözleşmenin 5. maddesinin 1. bendinde, davalı A. Tarım A.Ş.nin sözleşme konusu ürünlerin dışında başka firmalara ait çeşit ve tohumların üretim, tanıtım ve pazarlama satışını yapamayacağı, kendisinin veya ortaklarından herhangi birinin ortak olacağı kuruluşlarda adı geçen faaliyetleri yapamayacağı kararlaştırılmıştır. Bu durumda davacının haksız rekabete ilişkin bu hükme davalı A. Tarım A.Ş.nin aykırı davrandığı yolundaki iddiaları ve kanıtları değerlendirilip, gerektiğinden uzman bilirkişilerden rapor alınarak sonucuna göre karar vermek gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayanarak hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1. nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı A. Tarım A.Ş. ye yönelik temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 20.000.000 lira duruşma vekillik ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 10.11.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy