(1163 S. K. m. 16)
Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul Asliye 6. Ticaret Mahkemesince verilen 10.12.1996 tarih ve 1205-1241 sayılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, davalı kooperatifin müvekkiline gönderdiği ihtarlar üzerine, ödeme süresinin son günü 31.7.1995 tarihinde borcunu ödemesine rağmen yönetim kurulunca hakkında aynı gün ihraç kararı verildiğini, davalı kooperatifin bu hatasını anlayarak bu kararından dönerek bu defa 1.8.1995 tarihli ihraç kararını aldığını ileri sürerek ihraç kararının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacıya çekilen ihtarlara rağmen süresinde borçlarını ödemediğinden üyelikten ihraç edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre, davacının daha önce alınan ihraç kararına karşılık İstanbul 7. Ticaret Mahkemesi'nde 1994/663 Esas sayılı dava açtığını, davacıya borçlarını ödememesi üzerine yeniden ihtarlar gönderilerek borcun 31.7.1995 tarihinde ödenmesine rağmen, 1.8.1995 tarihli ihraç kararı verildiği ilk ihraca ilişkin mahkeme kararının 26.10.1995 tarihinde kesinleştiği, birinci ihraç kararı kesinleşmeden alınan ihraç kararının yasaya uygun olmadığı gerekçesiyle, 1.8.1995 tarih 37 sayılı ihraç kararının iptaline karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Davacı ortak, davalı yönetim kurulun 1.8.1995 tarih 37 sayılı kararı ile ihraç edilmiştir. Bu yönetim kurulu kararı 2 yönetim kurulu üyesi ile toplanılarak karara bağlanmıştır. Davalı kooperatif ana sözleşmesi hükmüne göre, yönetim kurulunun, yarıdan bir fazla olmak üzere toplam 3 üye ile oluşacağı öngörülmüştür. Bu durumda, az önce anılan yönetim kurulu kararı ana sözleşme hükmüne aykırı olduğundan geçersiz bir karardır.
Geçersiz bir karar ile ihraç kararı verilemeyeceğinden, yerel mahkemenin kararı bu gerekçelerle doğru olmakla, davalı kooperatifin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA 429.000 lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz edenden alınmasına, 29.09.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy