(2918 S. K. m. 88/1)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı Edirne 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 6.5.1997 tarih ve 552-188 sayılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili ile davalı belediye vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca davalı belediyeye ait ve diğer davalı yönetimindeki aracın tam kusurlu şekilde hasar verdiğini ileri sürerek sigortalısına ödenen 79.265.617 lira tazminatın davalılardan yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir.
Davalılar davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davalıların olayda 5/8 kusurlu oldukları gerekçesiyle hasar bedeli 79.000.000 liradan davalıların kusuruna düşen 49.375.000 liranın ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müteselsilen tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili ile davalı Edirne Belediye Başkanlığı vekili temyiz etmiştir.
1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve davalı Edirne Belediye Başkanlığı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Ancak, mahkemece davalıların 5/8 oranında kusurlu oldukları, kazaya neden olan ve plakası tespit edilen aracın da 3/8 kusurlu olduğu gerekçesiyle tazminatta kusur oranında indirime gidilerek hüküm kurulmuş ise de, 2918 sayılı Karayolları Trafik Yasasının 88/1. maddesi uyarınca Bir motorlu aracın katıldığı bir kazada bir üçüncü kişinin uğradığı zarardan dolayı, birden fazla kişi tazminatla yükümlü bulunuyorsa, bunlar müteselsilen sorumlu tutulur.
Davacı da dava dilekçesinde tam teselsül esası uyarınca davalılara karşı davayı açmış bulunmaktadır. Davalılar tam kusursuz olduklarını kanıtlamadıkları sürece, dava dışı araç malik ve sürücüsünü rücu hakları bulunmak üzere, hasarın tümünden sorumlu olacakları gözetilmeden, yazılı şekilde kusur indirimi yapılarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalının tüm temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01.0328.000 lira temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 17.11.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy