(506 S. K. m. 20) (818 S. K. m. 43, 47)
Taraflar arasındaki davadan dolayı Ankara Asliye 6.Ticaret Mahkemesince verilen 28.5.1997 tarih ve 328-239 sayılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili 1981 doğumlu Ferda'nın 28.3.1994 tarihinde Ankara Etimesgut-Emirler istasyonunda trene binmek isterken, trenin aniden hareket etmesi sonucu trenle peron arasına düşerek iki bacağının kesilmesi sonucu malul kaldığını, kazanın oluşumunda müvekkilinin kusursuz olduğunu, bu durumun davacıda derin acı yarattığını belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 5.000.000 TL maddi tazminat, 1.000.000 TL yardımcı kişi tazminatı, 150.000.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte; birleştirilen dava ile de 1.474.142.863 TL kazanç kaybı, 42.173.162 TL işlemiş bakım ücreti ve 1.695.321.311 TL gelecek yıllar bakım ücretinin olay tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili (karşı davacı vekili), davacının banliyö trenine binmeye çalışırken kapıların kapanmış olması nedeniyle araya düşerek yaralandığını, tren ile peron arasındaki açıklığın normal ölçülerde olduğunu, davacının %100 kusurlu olduğunu, tazminat miktarının fahiş olduğunu belirterek asıl davanın reddini, davacının kusurlu hareketi sonucu meydana gelen kaza nedeniyle trenin 17 dakika tehir ettiğini belirterek 1.224.000 TL tehir tazminatının reeskont faiziyle birlikte karşı davalı (davacı)dan tahsilini talep etmiştir.
Mahkemece; iddia, savunma, ilgili ceza dava dosyası, tanık beyanları, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı Ferda'nın banliyö trenine binmek isterken trenin aniden kalkması sonucu tren ile peron arasına düşerek iki bacağının diz altında kesilmesi sonucu uzuv tatiline düçar olup genel çalışma gücünden %66,36'sını kaybettiği, sürekli başka birinin bakımına muhtaç duruma düştüğü, kazanın meydana gelmesinde %60 davacı Ferda'nın, %25 davalı işletme, %15 davalı işletmenin görevlisinin kusurlu olduğu, kaza nedeniyle Ferda'nın duyduğu elem ve ızdırap ile içine düştüğü, manevi çöküntü durumları dikkate alındığında talep edilen manevi tazminat miktarının fahiş olmadığı gerekçesiyle, ilk davanın kabulü ile 5.000.000 TL kazanç kaybı, 1.000.000 TL yardımcı kişi tazminatı ile 150.000.000 TL'nın olay tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte, birleştirilen davada 01.0374.142.863 TL kazanç kaybı (iş göremezlik tazminatı), 1.637.494.473 TL yardımcı tazminatının olay tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşan 200.000.000 TL'nın reddine, kaşı davanın kısmen kabulü ile 734.400 TL tehir tazminatının davacı (karşı davalıdan) alınıp davalı (karşı davacıya) (olay tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte) verilmesine, aşan isteğin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı TCDD vekili temyiz etmiştir.
1- Davada, tarafların kusur oranlarının tespiti yönünden bilirkişi incelemesi yapılmış ve bilirkişiler olayda, davacının %60, davalının %25, davalı işletme görevlisi Lokman Yıldız'ın %15 kusurlu olduğunu bildirmişlerdir. Davalı taraf kusur oranına itiraz etmiştir. Davalı vekilinin savunma ve itirazları, davacının kazanın oluşumuna neden olan hareketleri dikkate alınarak demiryolları kürsüsünden oluşturulacak bilirkişi kurulundan yeniden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
2- Kabule göre ise; Mahkemece, davacı lehine hükmedilecek tazminatın belirlenmesinde yardımcı kişi tazminatı için asgari ücretin tamamı üzerinden hesap yapıldığı anlaşılmaktadır. Oysa, olayın mağduru davacının gün boyu yardımcı kişiye muhtaç olduğu düşünülemez. 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunun 20. maddesi sürekli ve tam iş göremezlikte sigortalıya yıllık kazancının %70'ine eşit yıllık bir gelir bağlanır. Sürekli kısmi iş göremezlikte sigortalıya bağlanacak gelir, tam iş göremezlik geliri gibi hesaplanarak bunun iş göremezlik derecesi oranındaki tutarı kendisine verilir. Sürekli kısmi veya sürekli tam iş göremez durumdaki sigortalı, başka birinin sürekli bakımına muhtaç ise, bu gelir %50 artırılır hükmünü taşımaktadır. 8.1.1997 tarihli davalı vekilinin dilekçesindeki itirazları ve anılan yasa hükmü göz önüne alınarak, yardımcı kişi tazminatından indirim yapılması gerekirken, asgari ücretin tamamı üzerinden yardımcı kişi tazminatına hükmedilmesi de doğru bulunmamıştır.
3- Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda (l) numaralı bentte yazılı nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte yazılı nedenlerle diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 01.12.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy