(1479 S. K. m. 67)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı Tarsus 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 3.6.1996 tarih ve 916-333 sayılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkiline Bağ-Kur tarafından bağlanan yaşlılık aylığının ödenmesi için davalı banka şubesinde hesap açıldığını, bu hesaptan kendisine 5.9.1990 tarihinde bir kez ödeme yapılıp, bir daha ödeme yapılmadığını, bankaya olan kredi borcundan dolayı Bağ-Kur maaşına haciz uygulanamayacağını ileri sürerek, şimdilik 60.000.000 liranın alıkonulduğu tarihten itibaren en yüksek banka faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talebetmiştir.
Davalı vekili cevabında, davacının kredi borçları bulunduğundan, hakkında icra takibi yapıldığını, davacının Bağ-Kur maaşına haciz değil, hakl bankasının Mersindeki mevduat hesabından provizyon karşılığı para aldıklarını, kendisinin halen Mersin Sağlık su şubesinden maaşını aldığını beyanla, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, icra takip dosyası, banka yazıları, toplanan delillere göre, davacını yaşlılık maaşının gerek Tarsus Şubesindeki hesaba, gerek davacının talebi üzerine Mersindeki Meritli Şubesine yatırıldığı, her iki hesaptan da bir kısım aylıkların, provizyon alınmak suretiyle, Tarsus Şubesi nezdindeki hesaba aktarıldığı, bu paraların daha önceki kredi borcu nedeniyle davacıya ödenmediği, oysa Bağ-Kur Yasasının 67 nci maddesi uyarınca yaşlılık aylığı alan kişilerin nafaka alacağı dışında maaşlarının haczedilemeyeceği gerekçesiyle, banka yazılarına göre belirlenen 39.698.331 liranın kısmen kabulüne, dava tarihi itibariyle işleyecek en yüksek mevduata uygulanan faiz oranı üzerinden davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.070.000 lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17.02.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy