(6762 S. K. m. 4) (5846 S. K. m. 52, 57, 68, 70) (818 S. K. m. 66)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesince görülerek verilen 18.6.1998 tarih ve 516-572 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili; müvekkilinin murisinin ressam olup, onun ölümü ile tek mirasçı müvekkiline tüm eserlerinin teklif haklarının intikal ettiğini, davalı bankanın murise ait "İSTANBUL" isimli tablosunu 1991 yılı reklam takviminide izinsiz olarak kullandığını, eserin sadece mülkiyetinin davalıya ait olduğunu ancak telif haklarının mülkiyetle geçmediğini, müvekkilinin umuma arz, çoğaltma yetkisi ve yayma haklarının ihlal edildiğini, ileri sürerek FSEK. 68/1 m. uyarınca 61.000.000 lira maddi tazminatın aynı madde gereğince % 50 artırılarak ve FSEK. 70/1 m. uyarınca 40.000.000 lira manevi tazminatın olay tarihi 1.1.1991 tarihinden itibaren reeskont faizi ile davalıdan tahsiline, kararın ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; davanın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerektiğini, 1989 yılında dava konusu tablonun satın alındığını, kültürel faaliyet olarakda 1991 yılı yurtiçi ve yurtdışı tanıtım amacıyla kullanılan takvimde kullanıldığını, bedel alınmadığını davanın BK: 66/1 m. uyarınca 1 yıllık zamanaşımına uğradığını, reeskont faizin uygulanamayacağını, tazminat miktarının fahiş olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından davalının tabloyu S. P.'dan 16.10.1989'da satın aldığı FSEK. 57/1, 52. maddeleri uyarınca mülkiyetin devri fikri haklarında devrini ihtiva etmediğini, bankanın mülkiyeti olup fikri hakları aldığına dair belge sunmadığı, takvimde kullanmanın işleme olduğunu, (FSEK.6/5 m.) telif bedelinin 50.000.000 lira olup %50 fazlasının 75.000.000 lirayı bulduğu, taleple bağlı kalınarak 61.000.000 lira maddi, 25.000.000 lira manevi tazminatın 1.1.1991 tarihinden itibaren değişen oranlı reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 3.096.000 .- lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz edenden alınmasına, 18.3.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy