(1086 S. K. m. 518) (Hırsızlık Sigortası Genel Şartları C.1)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı Mersin Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 7.11.1997 tarih ve 209-882 sayılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin işyerinin Geniş Teminatlı İşyeri Sigorta Poliçesi ile 9.3.1993 tarihinde davalı tarafından sigortalandığını, 6.5.1993 tarihinde meydana gelen hırsızlık sonucu olayın davalıya ihbar edildiğini, ekspertiz incelemesi sonrası 30.6.1993 tarihli ihtarname sonucu tazminatın ödenmemesi üzerine davalı aleyhinde ilamsız takip yapıldığını, davalının hakem bilirkişi marifetiyle hasar miktarının tespiti gerekir gerekçesiyle itirazı üzerine müvekkilinin kendi hakemini seçtiğini, davalı tarafından hakemin seçilmesi üzerine açılan dava sonucu davalı hakeminin tayin edildiğini, üçüncü hakemin seçilemediğini, davalının kötü niyetli davrandığını belirterek şimdilik 200.000.000 TL'nin 6.5.1993 tarihinden itibaren ticari faiziyle ve günlük 200.000 TL yoksun kalınan karın tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, süresinde verdiği cevap dilekçesi ile, rizikonun gerçekleştiğinin ihbar edilmesi gereken 5 günlük süre sonu olan 11.5.1993 tarihinden itibaren 2 yıl içinde açılmayan işbu davanın zamanaşımı nedeniyle reddedilmesi gerektiğini, poliçe gereği azami temerrüt faizinin yıllık %10 olup, yıllık %30 ticari faiz istenemeyeceğini, ekspertiz raporunda zararın 67.548.300 TL olarak belirtildiğini, 200.000.000 TL tazminat ve kar mahrumiyeti talebini kabul etmenin mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, poliçe, ilgili dava dosyası, bilirkişi raporları ve dosya kapsamına göre, zamanaşımı itirazının yerinde olmadığı, davacıya ait işyerinde olaydan önce 106.748.372 TL değerinde mal olduğu, davacı zararının 67.548.300 TL olduğu, bunun dışındaki zararın davacı tarafından kanıtlanamadığı, poliçe genel şartlarının 15/e maddesine göre 10.5.1993 tarihli ekspertiz raporundan 1 ay sonra davalının temerrüde düştüğü gerekçesiyle, 67.548.300 TL'nin 10.6.1993 tarihinden itibaren %30 faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir. Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve hırsızlık sigortası poliçesi genel şartları 14. maddesine göre, hakem bilirkişi prosedürüne gidilmiş olduğu, ancak daha sonra bu prosedürün işlemediği anlaşılmış bulunmasına göre, 2 yıllık dava açma süresinin riziko tarihinden itibaren değil, hakem bilirkişi seçiminin mahkemece yapıldığına ilişkin kararın 1.12.1994 tarihini taşımasına göre zamanaşımı süresinin bu tarihten itibaren hesaplanmasında bir hata bulunmadığı gibi, davacı taraf kazanç kaybı konusunda yeterli bir delil mahkemeye sunmamış olması karşısında tarafların temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 273.900 lira temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 1.658.100 lira temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 20.04.1998 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy