(2004 S. K. m. 67)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul 4.Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 20.9.1996 tarih ve 963-926 sayılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 9.6.1998 gününde davacı avukatı Adnan ... ile davalı avukatı ... ... geldiler temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması duruşmadan sonraya bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı avukatı, Chımexım S.A.nın davalıya mal sattığını, fakat davalının satış bedeli olan 285.364,77 doları ödemediğini, alacağın tahsili için başlatılan icra takibine davalının itiraz ettiğini ileri sürerek icra takibine yapılan itirazın iptaline ve %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı avukatı, müvekkilinin dava konusu satış bedelini davacının bildirdiği banka hesabına transfer ettiğini savunmuş ve davanın reddini istemiştir.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacının, davalıya sattığı mal bedelinin (13 fatura toplamı) 285,364,77 USD. olduğu, davalı taraf davacı şirket yetkilisinin imzasını taşıyan 2.6.1995 tarihli talimatı ile satış bedelinin Credit Geneve Swis, ACC 77361 nolu hesaba Osmanlı Bankası sıracılığı ile transfer edildiğini savunmuş ise de; davacının bu bankada hesabının bulunmadığı, ayrıca 2.6.1995 tarihli talimat yazısındaki imzanın davacı şirketin yetkilisine ve diğer yöneticilerine ait olmadığının anlaşıldığı, böylece davalının satış bedelini ödediğini kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava konusu mal satış bedeli olan 285.364,76 USD. davacı tarafından gönderildiği iddia edilen 2.6.1995 tarihli yazı üzerine davalının Osmanlı Bankasına verdiği 5.6.1995 tarihli talimat gereği İsviçre'deki CREDIT SUİSSE Bankasına gönderilmiştir. Ancak davacı 2.6.1995 tarihli yazıdaki imzanın şirket yetkilisine ait olmadığını adı geçen bankada şirketin hesabının bulunmadığını iddia etmektedir. Bu durumda mahkemece davacı şirketin antetli kağıdına yazılı transfer talimatı altındaki imzanın, davacı şirketin düzenlediği ve altındaki imzalar davacı tarafından kabul edilmiş bulunan faturalardaki imzalar ile kıyaslaması yapılarak ve bu konuda uzman kişiden rapor alınarak aynı kişinin imzası olup olmadığı belirlenmelidir. Zira aynı kişinin imzası olduğu sonucuna varılması halinde davacı şirketin bu kişinin imza yetkisine icazet verdiği ve 2.6.1995 tarihli yazısının da davacıyı bağlayacağı sonucuna varılabilir. Öte yandan 2.6.1995 tarihli antetli kağıdın davacı şirkete ait olup olmadığı ve yazıdaki şirket müdürünün davacıya ait olup olmadığı üzerinde durulup değerlendirilmelidir.
Davalı taraf davacının Romanya'daki ihracat (döviz) hesabının kapatıldığı yolundaki savunması üzerinde durulmalı, durum bu işle görevli (Romanya'daki) bankadan sorulmalı tüm bu deliller çerçevesinde bir karar verilmelidir. Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 30.000.000 lira duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine,11.06.1998 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy