(2918 S. K. m. 92)
Dava: Taraflar arasında açılan davadan dolayı Küçükçekmece Asliye 3. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 14.11.1997 tarih ve 321-947 sayılı hükmün temyizen tetkiki taraflar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalının sevk ve idaresi altındaki araçla tam kusurlu biçimde kaldırımda bulunan müvekkilesine çarparak yaralanmasına neden olduğunu ileri sürerek, 141.035.000 TL maddi, 200.000.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren 3095 sayılı yasa gereğince en son faiz oranından faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı G. A. davaya cevabında, maddi ve manevi tazminat taleplerinin fahiş olduğunu, davanın reddini savunmuştur.
Davalı Ü. Sigorta A.Ş. vekili davaya cevabında, davacının müracaatı üzerine müvekkili şirketçe 68.000:000 TL tazminatın 8.3.1996 tarihinde ödenerek ibraname alındığını, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece iddia, savunma, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi raporuna nazaran, davacının 141.035.000 TL maddi tazminat talebinin bir kısmı karşılandığından bu talebinin reddine, 130.000.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, taraflar temyiz etmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine,
2- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve mahkemece davacının maddi tazminat isteminin reddedilmiş bulunmasına göre temyiz isteminin dayanağı bulunmaması nedeniyle davalı G. A.nın tüm temyiz itirazlarının reddi ile bu davalı hakkındaki hükmün ONANMASINA,
3- Davalı Ü. Sigorta A.Ş. vekilinin temyizine gelince,
Karayolları Trafik Kanunu' nun 92. maddesinin (f) bendi ile Zorunlu Trafik Poliçesi Genel Şartları'nın 3. maddesinin (e) bendi uyarınca manevi zararlar bu tür sigorta teminatının dışında olduğu gözetilmeden yazılı şekilde sigorta şirketi hakkında manevi tazminata ilişkin hüküm kurulması doğru görülmemiş ve hükmün bu davalı açısından bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 no.lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin, 2 no.lu bentte açıklanan nedenlerle davalı G. A.nın temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 3 no.lu bentte açıklanan nedenlerle davalı sigorta şirketi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bu davalı yararına BOZULMASINA, 4.680.000 lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz eden davalı G.den alınmasına, aşağıda yazılı fazla alınan 2.610.500 lira harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, ödediği temyiz peşin harcının isteği halinde temyiz eden davalı sigortaya iadesine, 11.05.1998 tarihinde, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy