(6762 S. K. m. 3)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı Çeşme Asliye Hukuk Mahkemesince veren 19.9.1997 tarih ve 56-318 sayılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kâğıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili davalıya ait kamyonun müvekkiline ait telefon direğine çarparak hasar verdiğini ileri sürerek, (18.654.458) liranın 9.2.1995 tarihinden yürütülecek reeskont faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı cevap vermemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere nazaran, davalının zarardan sorumlu olduğu, ancak ticarî kişiliği olmadığından reeskont faiz isteminin yersiz olduğu gerekçesiyle, (18.654.458) liranın dava tarihinden yürütülecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Hasara neden olan davalı araç taşımada kullanıldığı için, somut olay ticarî nitelik taşımaktadır. TTK'nun 3. maddesi uyarınca ticarî müesseseyi ilgilendiren fiil ve işlerin ticarî sayılmasına ve ayrıca 3095 sayılı Yasanın 2/3 maddesinde arada sözleşme olmasa bile, ticarî işlerde temerrüt faizinin T.C. Merkez Bankasının kısa vadeli krediler için öngördüğü reeskont faiz oranına göre istenebileceğinin belirtilmiş olmasına göre, istem saptandıktan sonra reeskont faizine hükmetmek gerekirken, yazılı şekilde yasal faize hükmedilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 2.6.1998 tarihinde oybirliğiyl karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy